سورت نحل — آیت 73

د کلمو معناګانې:

• رِزْقًا: هغه څه چې انسان او ژوندي موجودات پرې ګټه اخلي، لکه خواړه، اوبه او نور اړین شیان.
• مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: له آسمان څخه لکه باران، او له ځمکې څخه لکه فصلونه او کښت.
• وَلَا يَسْتَطِيعُونَ: دوی (معبودان) هېڅ وړتیا او توان نه لري چې دا کار وکړي.

تفسیر:

دا آیت د مشرکانو د عبادت باطل والی څرګندوي، ځکه چې دوی له الله پرته هغه څیزونه عبادت کوي چې هېڅ ګټه نه شي رسولی. دا معبودان (بتان، مجسمې او نور) نه د آسمان څخه باران ورولای شي، نه د ځمکې څخه فصلونه راوپارولای شي، او نه هم د خپلو عبادت کونکو لپاره لږ تر لږه رزق برابرولای شي. دوی نه یوازې دا چې د رزق مالک نه دي، بلکې هېڅ وړتیا هم نه لري چې داسې څه وکړي، ځکه چې دوی بې ژونده، بې عقل او بې ارادې شیان دي. نو څنګه یو عاقل انسان داسې معبودان عبادت کړي چې نه ګټه رسولی شي، نه زیان رسولی شي، او نه هم د رزق رسولو توان لري؟

فايدې:

1. دا آیت موږ ته ښیي چې یوازې الله تعالی د رزق ورکونکی دی، او هغه ذات چې د آسمان او ځمکې څخه رزق رالېږي، هغه د عبادت وړ دی.
2. مشرکان د بې وړتیا او بې ګټې شیانو عبادت کوي، چې دا د دوی د عقل کمزوري ښیي؛ نو موږ باید له دې باطل کار څخه لرې واوسو.
3. دا آیت د توحید په اهمیت ټینګار کوي، چې عبادت باید یوازې د هغه ذات لپاره وي چې مالک، قادر او مهربان وي، نه د هغو شیانو لپاره چې هېڅ واک نه لري.
4. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د نعمتونو قدرداني زده کوي، ځکه چې هغه دی چې زموږ رزق برابرولی شي، او موږ باید همیشه له هغه څخه مننه وکړو او یوازې هغه ته عبادت وکړو.