Sura An-Nahl — Werset 73

Znaczenie słów:

• رِزْقًا – zaopatrzenie, środki do życia, utrzymanie.
• مِنَ السَّمَاوَاتِ – z niebios, czyli deszcz i to, co z niego pochodzi.
• وَالْأَرْضِ – i z ziemi, czyli rośliny, plony i owoce.
• لَا يَسْتَطِيعُونَ – nie są w stanie, nie mają mocy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – ukazuje w tym wersecie stan bałwochwalców, którzy oddają cześć bożkom i posągom, nie zdając sobie sprawy z ich całkowitej niemocy. Ci, których czczą oni poza Bogiem, nie posiadają absolutnie niczego, co mogliby im dać jako zaopatrzenie – ani z niebios, takich jak deszcz, który ożywia ziemię, ani z ziemi, takiej jak rośliny i plony, które są podstawą życia. Co więcej, te bożki nie tylko nie posiadają żadnego zaopatrzenia, ale również nie są w stanie go zdobyć ani zapewnić – są bowiem martwymi przedmiotami, pozbawionymi życia, wiedzy i jakiejkolwiek mocy. Są one całkowicie zależne od swoich wyznawców, którzy je wykonują, noszą i ustawiają – jakże więc mogłyby być źródłem utrzymania lub pomocy?

Werset ten podkreśla głęboką sprzeczność w postawie bałwochwalców: oddają cześć stworzeniom, które nie mają żadnej władzy, a jednocześnie porzucają Tego, który jest jedynym Dawcą zaopatrzenia, Panem niebios i ziemi, który zsyła deszcz i wyprowadza z ziemi wszelkie pożywienie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Uświadomienie sobie, że tylko Bóg jest źródłem wszelkiego zaopatrzenia – zarówno tego z niebios (deszcz, światło, powietrze), jak i z ziemi (rośliny, owoce, bogactwa naturalne). Kto zrozumie tę prawdę, ten skieruje swoje serce wyłącznie do Niego.
2. Obalenie wszelkich form bałwochwalstwa – werset ten uczy, że oddawanie czci czemukolwiek poza Bogiem jest czystą stratą, ponieważ te istoty nie posiadają nawet najmniejszej cząstki władzy nad naszym życiem.
3. Zachęta do refleksji nad własną wiarą – człowiek powinien zadać sobie pytanie: komu naprawdę ufam i od kogo oczekuję pomocy? Jeśli moje serce jest przywiązane do rzeczy materialnych, ludzi czy mienia, to znaczy, że potrzebuje oczyszczenia swojego tauhidu (jedności Boga).
4. Pouczenie o doskonałej mądrości Boga – skoro bożki nie mogą dać nawet odrobiny pożywienia, to jakże miałyby dać życie wieczne, przebaczenie lub raj? Tylko Bóg, który stworzył wszystko i utrzymuje wszystko, jest godny czci i uwielbienia.
5. Pobudzenie do wdzięczności – gdy człowiek uświadomi sobie, że każdy kęs chleba, każda kropla deszczu i każdy owoc pochodzi od Boga, jego serce wypełnia się pokorą i dziękczynieniem, co przybliża go do Stwórcy i umacnia jego miłość do islamu.