Аль-Исра сүрөсү — Аят 39

1. Сөздөрдүн мааниси:

• ذَٰلِكَ — ушул айтылган нерселер, башкача айтканда, мурунку аяттардагы буйруктар жана тыюулар.
• أَوْحَىٰ — вахий кылды, билдирди, ишарат кылды.
• الْحِكْمَةِ — даанышмандык, терең билим жана туура чечим.
• مَلُومًا — өзүн-өзү жемелеген, айыптаган, башкалар да айыптай турган абалда.
• مَّدْحُورًا — куулган, четтетилген, ар кандай жакшылыктан алыстатылган.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) мурунку аяттарда баяндалган буйруктар менен тыюулардын баары Өзү тараптан вахий кылынган даанышмандыктын бир бөлүгү экенин билдирүүдө. Бул көрсөтмөлөр адам баласын жакшы иштерге үндөп, жаман мүнөздөрдөн кайтарат. Андан соң Аллах адам баласына эскертүү берет: Аллах менен бирге башка кудайга сыйынба, эгер ошентсең, кыямат күнү тозокко ташталып, өзүңдү өзүң жемелеп, эл да сени айыптап, бардык жакшылыктан куулуп, ырайымдан четтетилген абалда каласың.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам дини адамды жакшылыкка үндөп, жамандыктан кайтаруучу даанышмандыктын булагы экенин билдирет.
• Аллахтын буйруктары менен тыюулары адамдын кызыкчылыгы үчүн гана болуп, аларды аткаруу бакытка жеткирет.
• Аллахка шерик кошуу эң чоң күнөө экенин жана анын акыбети тозок азабы экенин эскертет.
• Адам өзүнүн жакшылыктарын жана жамандыктарын ойлонуп, туура жолду тандоого чакырат.
• Ыймандуу адам Аллахтын ырайымынан жана жакшылыктарынан үмүт үзбөй, Ага гана сыйынып, Анын буйруктарын аткарууга аракет кылат.