Sura Al-Isra — Werset 39

Znaczenie słów:

• Madhūran (مدحورًا) – odrzucony, wypędzony, pozbawiony wszelkiego dobra.
• Malūman (ملومًا) – obwiniany, ganiony przez siebie samego i przez innych.

Tafsir (interpretacja):

To, co zostało przekazane wcześniej – nakazy i zakazy, które obejmują szlachetne zasady moralne i czyny godne pochwały – jest częścią mądrości, którą twój Pan objawił tobie, o Proroku. Te prawa i pouczenia są doskonałe i niezmienne, ponieważ pochodzą od Tego, który jest wszechwiedzący i wszechmądry.

Następnie Bóg zwraca się do całej ludzkości, ostrzegając: nie ustanawiajcie obok Boga żadnego innego bóstwa, któremu oddawalibyście cześć. Kto to uczyni, zostanie w Dniu Sądu wrzucony do piekła, gdzie będzie spotykał się z wyrzutami sumienia i potępieniem ze strony innych, a także zostanie całkowicie pozbawiony Bożego miłosierdzia i oddalony od wszelkiego dobra.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Mądrość Boża jest źródłem wszelkiego prawodawstwa – islamskie nakazy i zakazy nie są przypadkowe, lecz wynikają z doskonałej wiedzy Stwórcy o tym, co służy człowiekowi.
2. Tawhid (jedność Boga) jest fundamentem zbawienia – oddawanie czci wyłącznie Allahowi jest kluczem do szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
3. Konsekwencje są realne – świadomość, że bałwochwalstwo prowadzi do piekła, powinna skłaniać człowieka do refleksji i trzymania się z dala od wszelkich form wielobóstwa.
4. Pokuta jest zawsze możliwa – dopóki człowiek żyje, ma szansę powrócić do Boga, oczyścić swoją wiarę i uniknąć straszliwej kary.
5. Wiara chroni przed upokorzeniem – człowiek, który oddaje cześć tylko Bogu, zyskuje godność i szacunek, podczas gdy bałwochwalca spotka hańba i pożałowanie.