Soera Al-Isra — Vers 39

Woorden die uitleg nodig hebben:

• مَلُومًا: iemand die wordt verweten en bekritiseerd; zijn eigen ziel en de mensen verwijten hem zijn daden.
• مَّدْحُورًا: iemand die is verbannen en verstoten, ver verwijderd van alle goeds.

De interpretatie van de Edele Vers:

Dit vers vormt een afsluiting van een reeks goddelijke wijsheden die Allah aan Zijn Profeet (vrede zij met hem) heeft geopenbaard. Het verwijst naar de voorgaande geboden en verboden – zoals het bevel tot het verrichten van goede daden, het onderhouden van familiebanden, het nakomen van beloften, het eerlijk wegen en meten, en het verbod op hoogmoed, verkwisting, het doden van kinderen uit armoede en het benaderen van overspel. Deze geboden en verboden zijn niet zomaar regels; zij zijn pure wijsheid van de Heer, die het welzijn van de mens in dit leven en het Hiernamaals beoogt.

Vervolgens benadrukt Allah het meest fundamentele principe van deze wijsheid: het verbod op afgoderij. De oproep is gericht aan de gehele mensheid: “Stel geen andere god naast Allah.” Dit is de kern van de gehele boodschap van alle profeten. Wie deze grens overschrijdt en iets of iemand naast Allah aanbidt – of het nu een afgod, een mens, een ster of een wereldse begeerte is – die zal op de Dag des Oordeels in het vuur van de Hel worden geworpen. Daar zal hij zichzelf verwijten maken en door anderen worden verweten, terwijl hij volledig is verstoten van de Barmhartigheid van Allah en van alle goeds.

Deze waarschuwing is een uiting van Allah’s liefde voor Zijn dienaren. Hij wil niet dat zij in het verderf storten. Daarom opent Hij de deuren van berouw en leidt Hij hen naar het rechte pad. De gelovige die deze wijsheid begrijpt, zal zijn leven inrichten volgens de richtlijnen van zijn Schepper, en hij zal beseffen dat ware geluk en succes alleen liggen in het zuiveren van zijn aanbidding voor Allah alleen, zonder enige deelgenoot.