Suurah Al-Israa — Aayad 46

Macnaha ereyada:

• Akinah (أَكِنَّةً): Asturaad ama daboolka qalbiga lagu xiro.
• Waqr (وَقْرًا): Culaab ama dhagoole ka hor istaaga maqalka.
• Wallaaw (وَلَّوْا): Jeedsadeen.
• Nufoor (نُفُورًا): Si carro ah oo iska fogaansho leh.

Tafsiirka:

Waxaan yeellay qalbigooda dabool daboolan, si ayna u fahmin Quraanka, waxaana yeellay dhahooda culaab iyo dhagoole, si ayna u maqlin isagoo waxtar leh. Markaad sheegto Rabbigaa Quraanka dhexdiisa isagoo kali ah, oo aadan xusin ilaahyadooda ay caabudaan, waxay jeedsadaan iyagoo carro ka soo jeedsanaya xaqa, isla weyni iyo isla waynaan darteed, inay Eebe kaliya caabudaan.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Caddaaladda Eebe iyo xigmaddiisa: wuxuu ku tijaabaa qalbiyada dadka, midkii xaqa diidaa Eebe wuxuu u xidhaa waddooyinka hanuunka, taasoo muujinaysa in hanuunku Eebe gacantiisa ku jiro.
2. Muhiimadda tawxiidka: marka la xuso Eebe kaliya oo la iska dhaafo shurakada, ayay dadka carruurtu ka jeedsadaan, taasoo muujinaysa in tawxiidku yahay tiirka ugu weyn ee diinta.
3. Dhiirigelinta Nebiga iyo mu'miniinta: inay ku samraan marka dadku ka jeedsadaan xaqa, oo ayna ka quusanin faafinta diinta, maxaa yeelay Eebaa xukuma qalbiyada.
4. Qur'aanka waa hanuun iyo caafimaad qalbiga, laakiin kuwa aan doonayn hanuunka, Eebe wuxuu u xidhaa fahanka, sidaas darteed waa inaan ka baryeynaa Eebe inuu qalbiyadeenna xidho xaqa.