Surja El-Isra — Ajet 7

Kuptimi i fjalëve:

• El-Isra – udhëtimi i natës.
• Vëllimi i fundit (el-âhire) – këtu nënkuptohet dënimi i prishjes së dytë.
• Li-jesû'û vuxhûhekum – për t'ju shkaktuar pikëllim dhe poshtërim në fytyrat tuaja.
• El-Mesxhid – këtu nënkuptohet Mesxhidul-Aksa (Jerusalemi).
• Li-jutebbirû – për të shkatërruar e rrënuar plotësisht.
• Tatbîran – shkatërrim i plotë e i përsosur.

Tefsiri i Ajetit:

O bij të Izraelit, nëse bëni vepra të mira dhe fjalë të mira, dobia e këtij mirësie i kthehet vetëm juve, sepse shpërblimi i saj është për ju dhe Allahu është i pasur nga nevojat tuaja. E nëse bëni keq dhe prishje, pasojat e kësaj të keqeje do të bien mbi ju, sepse Allahu nuk dëmtohet nga veprat tuaja të këqija, as nuk përfitohet nga të mirat tuaja. Kur erdhi koha e dënimit për prishjen tuaj të dytë, Ne i dërguam kundër jush armiq tuaj të fuqishëm, që t'ju poshtërojnë dhe t'ju nënshtrojnë, duke bërë që shenjat e hidhërimit dhe të poshtërimit të shfaqen në fytyrat tuaja. Ata hynë në Mesxhidul-Aksa (xhaminë e shenjtë) dhe e shkatërruan atë, ashtu siç e kishin shkatërruar herën e parë, dhe shkatërruan e rrënuan çdo gjë që pushtuan nga tokat tuaja, me një shkatërrim të plotë e të përsosur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Çdo vepër e mirë që bën njeriu, e mira e saj i kthehet atij vetë, sepse Allahu është i pasur dhe nuk ka nevojë për veprat tona.
2. Çdo e keqe që bën njeriu, dëmi i saj bie mbi të, sepse Allahu është i drejtë dhe nuk i bën padrejtësi askujt.
3. Ndëshkimi i Zotit për mëkatet dhe prishjet vjen në kohën e caktuar, dhe Ai i nënshtron armiqtë kundër atyre që largohen nga rruga e Tij.
4. Pasojat e mëkateve nuk kufizohen vetëm në botën tjetër, por shfaqen edhe në këtë botë, si poshtërim, humbje e shkatërrim.
5. Ky ajet na mëson se pendimi dhe kthimi te Allahu është rruga e shpëtimit, sepse kur njerëzit i drejtohen Zotit me sinqeritet, Ai i mbron nga e keqja dhe ua largon dënimin.