Surah Al-Kahf — Talata 106

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Āyātī – Ang aking mga tanda, mga katibayan, at mga kapahayagan (mga talata ng Qur'an at mga himala).
• Rusulī – Ang aking mga sugo (mga propeta at mensahero).
• Huzuwan – Panunuya, pangungutya, at pagbibiro (ginagawang katatawanan).

Paliwanag ng Talata:

Ang parusang ito na binanggit – na ang kanilang mga gawa ay nawalan ng saysay at sila ay nasa kawalan – ay ang kanilang kabayaran: ang Impiyerno (Jahannam). Ito ay dahil sa kanilang kawalan ng pananampalataya kay Allah at sa kanilang pagtutuya sa mga tanda ni Allah na ipinahayag sa mga aklat, at sa Kanyang mga sugo na isinugo sa sangkatauhan. Sila ay hindi lamang tumanggi sa katotohanan, bagkus ay tinuya pa nila ito at ginawang katatawanan ang mga babala at mga aral. Ang ganitong pag-uugali – ang pagsasama ng kawalan ng pananampalataya at pangungutya sa mga banal na bagay – ay siyang dahilan ng kanilang walang hanggang kaparusahan sa Apoy.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kawalan ng pananampalataya at ang pangungutya sa relihiyon ay mga malalaking kasalanan na naghahatid sa tao sa kapahamakan sa Kabilang Buhay.
2. Ang paggalang sa mga tanda ni Allah at sa Kanyang mga sugo ay tanda ng tunay na pananampalataya; ang sinumang humahamak sa mga ito ay lumalayo sa awa ni Allah.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging seryoso sa mga bagay na may kinalaman sa pananampalataya, at iwasan ang pagbibiro o pagmamaliit sa mga banal na aral, sapagkat ang puso ay dapat na mapuno ng pagpipitagan sa Lumikha.
4. Ang katarungan ni Allah ay ganap: ang sinumang tumanggi sa katotohanan at tinuya ang mga sugo ay makakatanggap ng nararapat na kabayaran, samantalang ang mga nanampalataya at gumalang sa mga utos Niya ay pagkakalooban ng Paraiso.