Сураи Аль-Кахф — Оят 27

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

• وَاتْلُ: бихон, пайравӣ кун ва амал кун.
• أُوحِيَ إِلَيْكَ: он чӣ ба ту ваҳй шудааст.
• لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ: ҳеҷ кас наметавонад суханони Ӯро тағйир диҳад ё иваз кунад.
• مُلْتَحَدًا: паноҳгоҳ, ҷои паноҳ бурдан ва ёрӣ ҷустан.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) фармон медиҳад, ки он чиро аз Қуръон ба ӯ ваҳй шудааст, бихонад ва ба он амал кунад. Ин китоб суханони Худост ва ҳеҷ кас наметавонад калимаҳои онро тағйир диҳад, зеро ҳамаи он рост ва аз рӯи адолат аст. Ҳеҷ кас наметавонад онро ба дигаргуна кардан иваз намояд ва ё чизе ба он бияфзояд ё аз он бикоҳад. Ин оят ҷавоб ба он аст, ки баъзеҳо аз Паёмбар (с) хостанд, ки Қуръони дигар биёрад ё онро тағйир диҳад; Худо фармуд, ки ин кор номумкин аст, чунки калимаҳои Ӯ тағйирнопазиранд. Ҳамчунин, ҳеҷ кас ба ҷуз Худо паноҳгоҳ ва ҷои паноҳ бурдан надорад. Танҳо Ӯст, ки метавонад дар ҳамаи корҳо паноҳу ёрӣ диҳад. Пас, вақте ки танҳо Ӯ паноҳгоҳи ҳақиқӣ аст, бояд танҳо Ӯро ибодат кард ва ба Ӯ таваккул намуд.

1. Фоидаҳои оят:

• Қуръон Китоби Худост ва бояд онро хонд, фаҳмид ва ба он амал кард.
• Калимаҳои Худо тағйирнопазиранд; Қуръон ҳамеша рост ва аз рӯи адолат аст ва ҳеҷ кас наметавонад онро дигаргун созад.
• Танҳо Худо паноҳгоҳи ҳақиқӣ аст; дар ҳамаи корҳо бояд ба Ӯ паноҳ бурд ва аз Ӯ ёрӣ хост.
• Ин оят моро ба сӯи итоат ва амал ба Қуръон ҳидоят мекунад ва меомӯзад, ки ба ғайр аз Худо ба касе такя накунем.
• Қуръон мӯъҷиза ва суханони Худост, ки ҳеҷ кас наметавонад монанди онро биёрад ё онро тағйир диҳад; ин боиси афзун шудани имон ва боварӣ ба Китоби Худост.