Sura Al-Kahf — Werset 39

Znaczenie słów:

• Ma sha Allah (مَا شَاءَ اللَّهُ) – to, co zechciał Allah; wyrażenie uznania, że wszystko dzieje się z woli Boga.
• La quwwata illa billah (لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ) – nie ma mocy ani siły, jak tylko z Allahem; uznanie, że wszelka siła pochodzi wyłącznie od Boga.
• Taranī (تَرَنِ) – widzisz mnie; jeśli dostrzegasz, że jestem.
• Aqalla (أَقَلَّ) – mniejszy, mniej liczny.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah przekazuje nam słowa, które wierzący towarzysz powinien był wypowiedzieć do swojego pysznego i zarozumiałego przyjaciela, który wszedł do swojego ogrodu i zachwycał się nim, zapominając o Bogu. Wierzący zwrócił mu uwagę, mówiąc: „Dlaczego, gdy wchodziłeś do swojego ogrodu i podziwiałeś jego piękno, nie powiedziałeś: ‚To, co Allah zechciał, niech się stanie – nie ma mocy, jak tylko z Allahem’?” To znaczy: powinieneś był uznać, że ten ogród jest darem od Allaha, podziękować Mu za tę łaskę i okazać pokorę, przyznając, że to On jest Wszechmocnym i że bez Jego woli i pomocy nie posiadłbyś niczego.

Następnie wierzący powiedział do niego: „Jeśli widzisz, że ja mam mniej niż ty majątku i dzieci, to wiedz, że bogactwo i potomstwo nie są miarą wartości człowieka u Boga. Allah może dać mi w przyszłości coś lepszego niż twój ogród, a tobie może odebrać to, co masz, za twoją pychę i niewdzięczność. Może zesłać na twój ogród karę z nieba, która sprawi, że stanie się on ziemią gładką i jałową, na której nic nie wyrośnie, albo sprawi, że woda, którą jest nawadniany, zapadnie się głęboko w ziemię i nie będziesz mógł jej dosięgnąć.”

Ta wypowiedź wierzącego była napomnieniem i przestrogą, aby jego towarzysz nie popadał w pychę z powodu dóbr doczesnych, lecz pamiętał o Bogu i Jego władzy nad wszystkim.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora wobec Boga – werset uczy nas, abyśmy przy wejściu do naszych domów, ogrodów i miejsc, które nas zachwycają, wypowiadali słowa „Ma sha Allah, la quwwata illa billah”, dziękując Bogu i uznając Jego władzę.
2. Ochrona przed pychą – majątek, dzieci i inne dobra doczesne nie powinny być powodem do wynoszenia się nad innych, ponieważ to Allah je daje i może je odebrać w każdej chwili.
3. Prawdziwa siła należy do Boga – człowiek nie ma żadnej mocy ani zdolności do osiągnięcia czegokolwiek bez pomocy i woli Allaha; uznanie tego jest oznaką wiary i mądrości.
4. Zachęta do zaufania Bogu – wierzący, który ufa Allahowi, nie martwi się o to, co posiada, i wie, że Bóg może go obdarzyć czymś lepszym, jeśli tylko będzie Mu wdzięczny i posłuszny.
5. Przestroga przed skutkami niewdzięczności – ten, kto zapomina o Bogu i przypisuje sobie zasługi za swoje dobra, naraża się na utratę tych dóbr i karę, która może go spotkać niespodziewanie.