سوره کهف — آیه 67

معانی کلمات:

• لَن تَسْتَطِيعَ: هرگز توانایی نداری و نمیتوانی.
• صَبْرًا: شکیبایی و تحمل کردن.

تفسیر آیه:

خضر (علیه السلام) در پاسخ به درخواست موسی (علیه السلام) برای همراهی و آموختن از او، چنین گفت: «ای موسی! تو هرگز توانایی آن را نخواهی داشت که در کنار من شکیبایی کنی و آنچه را که از من میبینی تحمل نمایی.» دلیل این سخن آن بود که موسی (علیه السلام) بر اساس شریعت و علم خود داوری میکرد، در حالی که خضر (علیه السلام) از علم الهیِ ویژهای برخوردار بود که ظاهرِ اعمالش با آنچه موسی (علیه السلام) میدانست هماهنگ نبود. بنابراین، موسی (علیه السلام) در برابر کارهایی که از خضر میدید و ظاهرشان را انکار میکرد، نمیتوانست صبر پیشه کند.

فواید و پیامهای آیه:

• علم و دانش انسانها محدود است و ممکن است بسیاری از حقایق و حکمتها از دید انسان پنهان باشد؛ پس نباید زود قضاوت کرد.
• همراهی با اولیای الهی و پذیرش رفتارهای آنان نیازمند صبر و تواضع علمی است.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر امور ناشناخته و غیرقابل درک، باید بردباری پیشه کنیم و به حکمت الهی اعتماد داشته باشیم.
• تواضع در برابر علم و معرفت الهی و پذیرش اینکه برخی امور فراتر از درک ماست، از نشانههای ایمان و بندگی است.