سوره کهف — آیه 66

معانی کلمات:

• «أَتَّبِعُكَ»: از تو پیروی کنم و همراه تو باشم.
• «مِمَّا عُلِّمْتَ»: از آنچه به تو آموخته شده است.
• «رُشْدًا»: علمی که مایهی هدایت و راهیابی به حق باشد.

تفسیر آیه:

موسیٰ (علیهالسلام) با نهایت تواضع و فروتنی به آن بندهی صالح خدا که خضر نام داشت، سلام کرد و گفت: آیا اجازه میدهی که از تو پیروی کنم و همراه تو بیایم، به این شرط که از آن دانشی که خداوند به تو عطا کرده است، به من بیاموزی؛ دانشی که مرا به راه راست هدایت کند و از گمراهی و خطا بازدارد؟ این درخواست نشاندهندهی روحیهی یادگیری و اشتیاق موسیٰ به کسب علم و معرفت بود، با وجود آنکه خودش پیامبر بزرگ خدا بود، اما در برابر دانش الهی که به خضر داده شده بود، فروتنی کرد و از او درخواست تعلیم نمود.

فواید و پیامهای آیه:

• علم و دانش، حتی برای انبیا و بزرگان، پایانی ندارد و انسان باید همواره در پی یادگیری باشد.
• تواضع در برابر دانایان و درخواست آموختن با ادب، از نشانههای کمال و رشد انسان است.
• هدف از علمآموزی باید رسیدن به رشد و هدایت باشد، نه صرفاً جمعآوری اطلاعات.
• این آیه مسلمانان را تشویق میکند که در طلب علم، از هیچ تلاشی فروگذار نکنند و از استادان و علما با احترام و فروتنی بیاموزند.