Sura Al-Kahf — Werset 89

Znaczenie słów:

• ثُمَّ – następnie, potem.
• أَتْبَعَ – poszedł, podążył, kontynuował.
• سَبَبًا – drogę, ścieżkę, przyczynę; tutaj: drogę prowadzącą do celu.

Tafsir (interpretacja):

Po tym, jak Dhul-Karnajn zakończył swoją wyprawę na zachód, gdzie dotarł do miejsca zachodu słońca i rozstrzygnął sprawy tamtejszych ludów, udał się w kolejną podróż. Tym razem skierował się na wschód, podążając nową drogą, inną niż ta, którą wcześniej przebył. Bóg dał mu władzę, możliwości i środki, dzięki którym mógł przemierzać ziemię i docierać do najodleglejszych zakątków świata. Nie pozostał w miejscu, nie zadowolił się tym, co już osiągnął, lecz kontynuował swoją misję, korzystając z darów, które otrzymał od Allaha. Jego podróż nie była celem samym w sobie – miała służyć niesieniu sprawiedliwości, pomocy słabszym i szerzeniu dobra na ziemi.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Człowiek powinien wykorzystywać dary i możliwości, które otrzymał od Boga, nie marnując ich, lecz służąc nimi innym.
2. Wytrwałość i ciągłe dążenie do celu są cechami godnymi naśladowania – Dhul-Karnajn nie spoczął po pierwszym sukcesie, lecz podjął kolejne wyzwanie.
3. Władza i potęga nie są celem same w sobie, ale środkiem do czynienia dobra i zaprowadzania ładu na ziemi.
4. Allah obdarza ludzi różnymi zdolnościami i środkami, a od człowieka zależy, czy użyje ich dla dobra, czy dla zła – historia Dhul-Karnajna uczy nas, że najlepszym wykorzystaniem darów Bożych jest służba ludzkości.