سوره کهف — آیه 89

معانی کلمات:

• أَتْبَعَ: دنبال کرد، پیگیری کرد، در پی گرفت.
• سَبَبًا: راه، وسیله، سبب؛ در اینجا منظور راه و مسیری است که به مقصدی منتهی میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان داستان ذوالقرنین و سفر او به سمت مغرب (جایی که خورشید غروب میکند)، در این آیه میفرماید که او بار دیگر راهی سفر شد و مسیر دیگری را در پیش گرفت. او از مغرب به سمت مشرق حرکت کرد و از اسباب و وسایلی که خداوند در اختیارش قرار داده بود، بهره برد. ذوالقرنین با استفاده از قدرت و امکاناتی که خداوند به او عطا کرده بود، راهی شرق شد تا به مردمان آن دیار نیز دعوت به خیر و عدالت کند و با ظلم و فساد مبارزه نماید. این آیه نشان میدهد که او در مسیر خود ثابتقدم بود و از هیچ کوششی برای آبادانی و هدایت مردم فروگذار نکرد.

فواید و پیامهای آیه:

1. تلاش و پشتکار: ذوالقرنین الگویی برای انسانهاست که برای رسیدن به اهداف والا باید تلاش مستمر داشت و از سختیهای راه نهراسید.
2. استفاده از نعمتهای الهی: انسان باید از استعدادها و امکاناتی که خداوند به او داده است، در راه خیر و خدمت به بشریت استفاده کند.
3. دعوت به عدالت: سفرهای ذوالقرنین نشان میدهد که یک رهبر و حاکم باید همواره در فکر اصلاح امور مردم و گسترش عدالت در سراسر جهان باشد.
4. توکل بر خدا: در تمام مراحل زندگی، انسان باید بر خدا توکل کند و از او یاری بطلبد، چنانکه ذوالقرنین با قدرت الهی به سفرهای خود ادامه داد.