Sura Al-Kahf — Werset 92

Znaczenie słów:

• ثُمَّ – następnie, potem.
• أَتْبَعَ – podążył, poszedł za czymś, kontynuował swoją drogę.
• سَبَبًا – drogę, środek, przyczynę; tutaj: szlak lub przejście.

Interpretacja wersetu:

Po tym, jak Dhul-Karnajn dotarł do krańców zachodu i wschodu, gdzie widział zachodzące słońce w mrocznym źródle oraz wschodzące nad ludem nieposiadającym osłony przed jego żarem, podążył on kolejną drogą. Nie była to już droga na zachód ani na wschód, lecz trzeci szlak, który przebiegał pomiędzy tymi dwoma kierunkami – z południa na północ. Bóg dał mu władzę i możliwości, aby przemierzał ziemię, a on korzystał z tych środków, które zostały mu dane, aby szerzyć sprawiedliwość i porządek na świecie. Ten werset podkreśla, że Dhul-Karnajn nie poprzestał na jednym kierunku swojej misji, lecz kontynuował swoją podróż, wykorzystując dostępne mu środki i możliwości, aby dotrzeć do kolejnych ludów i wypełnić swoje zadanie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zachęta do wytrwałości i nieustanności w dążeniu do celu – Dhul-Karnajn nie zatrzymał się po osiągnięciu pierwszych sukcesów, lecz kontynuował swoją misję, co uczy nas, że człowiek powinien stale się rozwijać i podejmować nowe wyzwania.
2. Wskazanie, że władza i możliwości są darem od Boga, który należy wykorzystywać w sposób odpowiedzialny – dla dobra ludzi i szerzenia sprawiedliwości, a nie dla egoistycznych celów.
3. Pokazanie, że podróżowanie i poznawanie różnych kultur i ludów jest cennym doświadczeniem, które poszerza horyzonty i pozwala lepiej zrozumieć świat stworzony przez Allaha.
4. Dowód na to, że Bóg wspiera tych, którzy działają z dobrą intencją i wykorzystują swoje talenty w służbie ludzkości – Dhul-Karnajn otrzymał od Boga środki, które pozwoliły mu osiągnąć wielkie rzeczy.