Surja El-Kehf — Ajet 95

Kuptimet e fjalëve:

• مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي: Ajo që Zoti im më ka dhënë fuqi dhe pushtet në të.
• بِقُوَّةٍ: Me forcë, me mjete dhe punëtorë.
• رَدْمًا: Një pendë (digë) e fortë që pengon kalimin.

Tefsiri i Ajetit:

Kur populli i atij vendi i ofroi Dhulkarnejnit pasuri dhe mall për ta ndihmuar në ndërtimin e pendës kundër Jexhuxh e Mexhuxh, ai u përgjigj me mençuri dhe largpamësi: "Ajo që Zoti im më ka dhënë nga pushteti, pasuria dhe mundësitë është më e mirë dhe më e dobishme për mua sesa ajo që ju po më ofroni." Ai nuk e pranoi pasurinë e tyre, por kërkoi ndihmë në formën e forcës fizike dhe mjeteve të punës, duke thënë: "Më ndihmoni me forcë dhe punëtorë, që unë të ndërtoj një pendë të fortë midis jush dhe atyre." Kështu, ai tregoi se qëllimi i tij nuk ishte përfitimi material, por mbrojtja e tyre dhe vendosja e sigurisë, duke përdorur fuqinë dhe burimet që i kishte dhënë Zoti për të mirën e njerëzve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia e qëllimit dhe vetëmohimi: Dhulkarnejni na mëson se udhëheqësi i vërtetë dhe besimtari i sinqertë nuk kërkon pasuri nga njerëzit, por përdor atë që i ka dhënë Zoti për t'u shërbyer atyre dhe për të mbrojtur të dobëtit.
2. Vlera e bashkëpunimit: Ajeti tregon se puna e madhe dhe e dobishme kërkon bashkëpunim dhe ndihmë reciproke; Dhulkarnejni nuk e përçmoi ndihmën e tyre, por e orientoi atë në formën e duhur – forcën dhe punën, jo pasurinë e tepërt.
3. Mençuria në përgjigje: Ai na mëson se si t'i përgjigjemi ofertave të njerëzve me mirësjellje dhe mençuri, duke i drejtuar ata drejt asaj që është më e dobishme për ta, pa i ofenduar.
4. Besimi në Zotin si burim i gjithë të mirave: Dhulkarnejni e lidhi fuqinë dhe mundësitë e tij me Zotin, duke treguar se çdo gjë e mirë vjen nga Ai, dhe kjo është një mësim i madh për muslimanin që ta falënderojë Zotin dhe ta përdorë atë që i është dhënë në rrugën e mirësisë.