Марьям сүрәсе — Аять 13

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حَنَانًا — рәхмәт, шәфкать, мәрхәмәт.
• مِّن لَّدُنَّا — Безнең яныбыздан, Безнең тарафтан.
• زَكَاةً — пакьлек, гөнаһлардан чистарыну, тәһарәт.
• تَقِيًّا — тәкъва, Аллаһудан куркучы, Аңа итагать итүче.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Яхъя пәйгамбәргә (галәйһиссәлам) балачагыннан ук акыл-һикмәт, китап белеме бирүен, шулай ук Үзенең рәхмәте һәм мәрхәмәте ирештерелүен хәбәр итә. "Хәнән" — бу Аллаһының бәндәсенә булган аерым рәхмәте, ата-анасына һәм кешеләргә карата шәфкатьлелек сыйфаты. Яхъя галәйһиссәлам кешеләргә карата йомшак күңелле, мәрхәмәтле булды.

"Зәкәт" — бу гөнаһлардан пакьлек, рухи чисталык һәм эшләрендә бәрәкәт. Аллаһы аны гөнаһлардан саклап, тәһарәтле итте. Ул үзе дә бу пакьлекне саклар өчен тырышты.

"Ул тәкъва иде" — Яхъя галәйһиссәлам Аллаһыдан куркучы, Аның боерыкларын үтәүче, тыелган эшләрдән читләшүче иде. Ул гомеренең һәр мизгелендә Аллаһыга итагать итте, Аның ризалыгын эзләде.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Яхъя пәйгамбәрнең югары сыйфатларын санап, аны үрнәк итеп күрсәтә: ул — рәхмәтле, пакь, тәкъва бәндә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә Үзе теләгән бәндәләренә рәхмәт, шәфкать һәм пакьлек бирә — бу Аның юмартлыгыннан.
2. Тәкъвалык — Аллаһының аерым бүләге, ләкин ул бәндәнең дә тырышлыгын таләп итә.
3. Пәйгамбәрләрнең сыйфатларын өйрәнеп, без дә шуларга охшарга тырышырга тиешбез: мәрхәмәтле, пакь, тәкъва булырга.
4. Аллаһыдан курку һәм Аңа итагать итү — кешене дөньяда да, ахирәттә дә бәхетле итә.