Марьям сүресі — Аят 13

1. Сөздердің мағынасы:

• وَحَنَانًا: мейірім, рақым, жұмсақтық және жақсылыққа деген бейімділік.
• مِّن لَّدُنَّا: Біздің қасымыздан, яғни Алланың өз құзырынан берілген ерекше нығмет.
• وَزَكَاةً: тазалық, пәктік, күнәлардан арылу және береке.
• تَقِيًّا: тақуа, Алладан қорқып, Оған бойсұнып, тыйымдарынан бойын аулақ ұстаған адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Яхия пайғамбарға (ғ.с.) өз қасынан ерекше мейірім мен рақым сыйлады. Ол тек өзіне ғана емес, ата-анасына және айналасындағы адамдарға да қамқорлық пен жылылық танытатын жүрегі мейірімді жан болды. Сондай-ақ Алла оны күнәлардан тазартып, ішкі және сыртқы пәктікпен, берекемен ардақтады. Бұл тазалық оның өз бойына ғана емес, ата-анасы мен замандастарына да тиген игілік болды. Ол әрдайым Алланың әмірлерін орындап, тыйымдарынан бойын аулақ ұстайтын нағыз тақуа, бойсұнушы пенде болды. Яғни, Алла оны рақым, тазалық және тақуалық деген үш ұлы сипатпен бірге жарастырды.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Алланың өз қасынан берген мейірімі — пенденің жүрегін жұмсартып, айналасына жақсылық тарататын ұлы нығмет.
• Күнәдан тазару мен береке — Алланың сүйікті құлдарына беретін сыйы; бұл адамды қоғамға пайдалы етеді.
• Тақуалық — Аллаға деген сүйіспеншілік пен қорқыныштың белгісі; ол адамды екі дүние бақытына жеткізеді.
• Яхия пайғамбардың (ғ.с.) өмірі бізге мейірімді, пәк және бойсұнушы болудың үлгісін көрсетеді.
• Бұл аят адамды Алланың рақымына үміттеніп, жақсылыққа ұмтылуға, күнәлардан арылып, тақуалық жолын ұстануға шақырады.