Sura Marjam — Werset 13

Znaczenie słów:

• حَنَانًا – miłosierdzie, współczucie, łaskawość.
• مِن لَّدُنَّا – od Nas, z Naszej strony.
• زَكَاةً – czystość, oczyszczenie z grzechów, błogosławieństwo.
• تَقِيًّا – bogobojny, pobożny, posłuszny Bogu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący obdarzył Jana (Jahja), syna Zachariasza, szczególnymi łaskami: obdarzył go miłosierdziem i współczuciem pochodzącym od Siebie, a także oczyścił go z grzechów i obdarzył błogosławieństwem. Był to dar od Boga dla niego samego, jak i dla jego rodziców oraz całej społeczności, w której żył. Jan był człowiekiem bogobojnym – wypełniał polecenia Boga, stronił od tego, co zakazane, i całe swoje życie podporządkował woli Stwórcy. Jego pobożność nie była jedynie zewnętrzną praktyką, ale głęboką postawą serca, która przenikała wszystkie jego czyny.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Bóg obdarza swoich szczerych sług łaskami, których nie są w stanie zapewnić sobie sami – miłosierdziem, czystością serca i błogosławieństwem.
2. Prawdziwa pobożność to nie tylko unikanie grzechów, ale przede wszystkim posłuszeństwo Bogu we wszystkich aspektach życia – zarówno w tym, co nakazane, jak i w tym, czego On zakazał.
3. Czystość duchowa i bogobojność są cenniejsze niż jakiekolwiek dobra materialne – to one czynią człowieka bliskim Bogu i przynoszą korzyść nie tylko jemu, ale także jego rodzinie i otoczeniu.
4. Wychowanie dzieci w duchu wiary i posłuszeństwa Bogu jest drogą do tego, aby stały się one źródłem dobra i błogosławieństwa dla innych.