Марьям сүрәсе — Аять 5

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-Мәүәли — туганнар, нәсел-нәсәп, якын кардәшләр (гадәттә ата ягыннан булган туганнар).
• мин вәрәи — миннән соң, минем арттан (үлгәннән соң).
• Гакыйр — бала таба алмаучы, бәетүче.
• Һәб ли мин ләдүнкә — Үз яныңнан миңа бүләк ит, Үз хәзинәңнән бир.
• Вәлий — дәвамчы, варис, ярдәмче, идарә итүче.

Аять тәфсире:

Зәкәрия галәйһиссәлам картлык яшенә җиткәч, үзеннән соң нәсел-нәсәбенең, туганнарының дин эшен дәвам итә алмауларыннан куркып, Раббысына ялвара. Ул үзенең кавеме — Бәни Исраил халкы арасында динне бозып, Аллаһуның хөкемнәрен үзгәртеп, пәйгамбәрләрне үтергәннәрен күргән иде. Шуңа күрә ул, үзеннән соң туганнарының да шулай ук дин эшен ташлап, дөньяга бирелеп китүләреннән куркып, Аллаһудан үзенә лаеклы дәвамчы — угыл бүләк итүен сорый. Хатыны исә бәетүче, бала таба алмый торган хатын иде. Ләкин ул Аллаһуның кодрәтенә ышанып, Үзенең рәхмәтеннән могҗизалы рәвештә аңа изге угыл бирүен сорый — андый угылны киләчәктә динне саклаучы, халыкны туры юлга өндәүче итәчәк.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дин өчен борчылу — пәйгамбәрләр сыйфаты. Зәкәрия пәйгамбәр үзенең шәхси мәнфәгатьләре өчен түгел, ә Аллаһ дине киләчәге өчен борчылып дога кылды. Бу безгә дин эшенең дәвамлылыгы өчен кайгыртуның мөһимлеген өйрәтә.
2. Аллаһуга ышанып, сәбәпләргә карамастан дога кылу. Хатыны бәетүче булса да, Зәкәрия Аллаһуның кодрәтеннән өмет өзмәде. Бу — Аллаһуның теләсә нәрсәгә кадир икәненә иман китерү үрнәге.
3. Изге нәсел дәвамчысы өчен дога. Ата-ана балаларының динле, изге булуларын теләп дога кылырга тиеш. Баланың тән саулыгы гына түгел, ә иманы һәм әхлагы өчен дә кайгырту зарур.
4. Дога кылу — колның Раббысына иң якын чарасы. Зәкәрия кебек пәйгамбәрләр дә Аллаһудан ихтыяҗларын сораганнар. Безгә дә һәр эшебездә Аллаһуга мөрәҗәгать итү — иң яхшы юл.
5. Яхшы дәвамчы калдыру — бәхет. Кеше үзеннән соң динне саклаучы, халыкка файда китерүче изге бала калдырырга тырышырга тиеш. Бу — дөньядагы иң зур байлыкларның берсе.