مریم سۈرىسى — ئايەت 5

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• الْمَوَالِيَ: ئەسەبە، يەنى ئادەمنىڭ ئارقىسىدا قالىدىغان ئۇرۇق-تۇغقانلىرى ۋە يېقىنلىرى.
• مِن وَرَائِي: مەندىن كېيىن، يەنى مەن ئۆلگەندىن كېيىن.
• عَاقِرًا: تۇغۇتسىز، بالىسى بولمايدىغان ئايال.
• مِن لَّدُنكَ: سەندىن، يەنى ئۆز دەرگاھىڭدىن.
• وَلِيًّا: ۋەلى، ياردەمچى، ۋارىس، ئىشنى داۋاملاشتۇرىدىغان پەرزەنت.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

زەكەرىيا ئەلەيھىسسالام پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ ئېيتتى: ئى رەببىم! مەن ئۆلگەندىن كېيىن ئۇرۇق-تۇغقانلىرىمنىڭ دىن ئىشلىرىغا لايىقىدا قارىيالماسلىقىدىن، ئىبادەت ۋە تەۋھىدنى قوغدىيالماسلىقىدىن قورقتىم. ئۇلار دۇنيا ئىشلىرى بىلەن ئالدىراپ، سېنىڭ دىنىڭنىڭ ھوقۇقىنى ئادا قىلىشقا، كىشىلەرنى سېنىڭ يولۇڭغا چاقىرىشقا كۈچى يەتمەيدىغانلىقىدىن ئەنسىرىدىم. ئۇنىڭ ئۈستىگە ئايالىم تۇغۇتسىز ئىدى، بالىسى بولمايتتى. شۇڭا ئى رەببىم! ماڭا ئۆز دەرگاھىڭدىن بىر پەرزەنت ئاتا قىلغىن، ئۇ مېنىڭ ئىشلىرىمنى داۋاملاشتۇرىدىغان، دىنىڭغا ياردەم بېرىدىغان ۋە سېنىڭ يولۇڭدا چىن كۆڭلىدىن خىزمەت قىلىدىغان ۋەلى بولسۇن.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ سادىق بەندىلىرىنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلايدۇ ۋە ئۇلارغا ئۆز دەرگاھىدىن ياردەمچى ۋە پەرزەنت ئاتا قىلىدۇ. زەكەرىيا ئەلەيھىسسالام پەقەت دۇنياۋى پەرزەنت ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى دىننى قوغدايدىغان، ئاللاھنىڭ يولىدا خىزمەت قىلىدىغان پەرزەنت ئۈچۈن دۇئا قىلغان. بۇ بىزنىڭمۇ ئەۋلادلىرىمىزنىڭ ياخشى، تەقۋادار ۋە ئىسلامغا خىزمەت قىلىدىغان بولۇشى ئۈچۈن دۇئا قىلىشىمىز كېرەكلىكىنى كۆرسىتىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قىيىن ئەھۋالدا ئۆزىگە يالۋۇرغان بەندىسىنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىدۇ، شۇڭا بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭدىن ياخشى پەرزەنت ۋە ياردەمچى سورىشىمىز، دىنىمىزنى ۋە ئەۋلادىمىزنى ئاللاھنىڭ يولىدا قوغداشقا تىرىشىشىمىز لازىم.