Surat Maryam — Ayat 64

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نَتَنَزَّلُ (natanazzalu): kita padha mudhun (para malaikat).
• بِأَمْرِ رَبِّكَ (bi amri rabbika): kanthi dhawuhe Pangeranmu.
• مَا بَيْنَ أَيْدِينَا (mā baina aidīnā): apa kang ana ing ngarep kita, yaiku urusan akhirat.
• مَا خَلْفَنَا (mā khalfanā): apa kang ana ing mburi kita, yaiku urusan donya.
• مَا بَيْنَ ذَٰلِكَ (mā baina dzālika): apa kang ana ing antarane donya lan akhirat.
• نَسِيًّا (nasiyyā): kang lali.

1. Tafsir Ayat:

Ayat iki isine dhawuhe Gusti Allah marang Nabi Muhammad ﷺ, kanggo njlentrehake kahanane Malaikat Jibril lan para malaikat liyane. Nalika iku, Nabi ﷺ wis rada suwe ora ditemoni Jibril, mula beliau ngenteni banget. Banjur Jibril ngandhani: "Aku lan para malaikat iki ora mudhun saka langit menyang bumi kajaba mung kanthi dhawuhe Pangeranmu. Ora ana siji-sijia saka kita kang bisa tumindak sakarepe dhewe, kabeh mung miturut prentahe Gusti Allah."

Gusti Allah iku kagungane kabeh perkara: apa kang ana ing ngarep kita (urusan akhirat kang bakal teka), apa kang ana ing mburi kita (urusan donya kang wis kepungkur), lan apa kang ana ing antarane loro mau (kabeh perkara ing antarane donya lan akhirat). Dadi kabeh wektu, panggonan, lan kahanan iku ana ing pangwasane Gusti Allah.

Lan Gusti Allah iku ora tau lali marang apa wae. Ora ana barang siji-sijia kang luput saka pangeling-elinge. Dheweke ora kaya manungsa kang bisa lali. Mula, yen Jibril ora teka ing sawijining wektu, iku dudu amarga Gusti Allah lali marang Nabi ﷺ, nanging amarga pancen dhawuhe Gusti Allah durung teka.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Kita padha ngerti yen kabeh kedadeyan ing alam donya iki mung kedadeyan kanthi kersane Gusti Allah. Ora ana siji-sijia makhluk, kalebu para malaikat, kang bisa tumindak tanpa idine Gusti Allah.
• Gusti Allah iku Maha Ngudaneni lan ora tau lali marang kahanane para kawulane. Yen kita rumangsa ora enggal oleh pitulungan, iku dudu amarga Gusti Allah lali, nanging amarga pancen durung tekan wektune.
• Ayat iki mulangake supaya kita padha sabar lan ora kesusu. Kabeh perkara wis ana wektune dhewe-dhewe miturut kersane Gusti Allah.
• Kita padha dielingake yen urusan donya, akhirat, lan kabeh kang ana ing antarane iku kabeh ana ing tangane Gusti Allah. Mula, kita kudu tansah nyerahake kabeh urusan marang Panjenengane.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang mulangake katentreman lan kepasrahan marang Gusti Allah. Sapa wae kang percaya marang Gusti Allah lan tawakal marang Panjenengane, mesthi bakal tinemu tentrem lan ora kuwatir.