Surat Maryam — Ayat 80

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نَرِثُهُ (naritsuhu): kita marisi, yaiku kita njupuk lan nguwasani apa kang ditinggalake.
• مَا يَقُولُ (mā yaqūlu): apa kang diucapake, yaiku bandha lan anak turun kang disebut-sebut lan dibanggakake.
• فَرْدًا (fardan): dhewekan, ora ana kanca, ora ana bandha, ora ana anak turun.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake bab wong kang gumedhe lan sombong, kang ngaku-ngaku duwe bandha lan anak turun kang akeh, sarta ngrasa bakal tansah kaparingan nikmat. Allah paring pangandika: "Lan Ingsun bakal marisi apa kang diucapake iku." Tegese, kabeh bandha lan anak turun kang dibanggakake mau bakal sirna, lan Ingsun kang bakal nguwasani lan marisi kabeh iku sawise dheweke dirusak lan dipateni. Banjur ing dina kiyamat, dheweke bakal teka ngadhep marang Ingsun dhewekan, tanpa bandha, tanpa anak turun, tanpa pangkat, lan tanpa panyengkuyung. Ora ana kang bisa nulungi utawa ngancani dheweke. Kabeh kang tau dibanggakake ing donya bakal ilang lan ora ana gunane.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora sombong lan gumedhe marang bandha, anak turun, utawa pangkat kang kita duweni, amarga kabeh iku mung titipan sementara.
• Kabeh bandha donya bakal sirna lan ora bisa digawa mati; mung amal saleh kang bakal migunani.
• Ing dina kiyamat, saben wong bakal ngadhep marang Allah dhewekan, mula kita kudu nyiapake bekal amal kang apik.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang azab Allah lan ngajak kita supaya tansah taat lan ora nglalekake akhirat.
• Islam mulangake supaya ora gumantung marang bandha donya, nanging gumantung marang rahmat lan ridha Allah SWT.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga isine tansah ngelingake bab urip sawise mati lan menehi tuntunan supaya urip ing donya iki ora kesasar.