Марьям сүрәсе — Аять 80

Сүзләр мәгънәсе:

• نَرِثُهُ — Без аңа мирастчы булабыз, ягъни аның малын һәм балаларын алып куябыз.
• مَا يَقُولُ — Ул әйткән нәрсә, ягъни мал-мөлкәте һәм балалары (чөнки ул: "Минем малым да, балам да бар", – дип мактана иде).
• فَرْدًا — ялгыз хәлдә, берүзе.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөшрикләрнең һәм кәферләрнең үзләренә ышанган мал-байлыклары һәм балалары турында сөйли. Алар: "Безнең мал-мөлкәтебез дә, балаларыбыз да бар, безгә җәза да булмас", – дип уйлыйлар. Аллаһы Тәгалә аларга: "Без аларның әйткәннәрен (малларын, балаларын) алып куябыз, аларны һәлак итәбез, ә инде аларның малы һәм балалары безнең ихтыярыбызда була, без теләгән кешегә аларны мирас итеп бирәбез", – дип белдерә. Ә кыямәт көнендә алар безнең хозурыбызга ялгыз хәлдә килерләр, аларның янында маллары да, балалары да, ярдәмчеләре дә булмас. Алар дөньяда үзләренә көч-куәт биргән һәм ярдәм иткән нәрсәләрнең барысыннан да аерылган хәлдә килерләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дөнья малы һәм балалары – кешенең чын кыйммәте түгел. Алар вакытлыча ышанып тапшырылган аманатлар гына. Кеше алар белән мактанырга һәм аларга ышанырга тиеш түгел.
2. Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез: Ул теләгән бәндәсеннән мал-мөлкәтен ала ала, теләгән кешесенә бирә ала. Беркем дә Аллаһы биргән нәрсәгә мәңге ия була алмый.
3. Кыямәт көнендә һәркем ялгыз хәлдә Аллаһы хозурына килер. Шуңа күрә кеше үзенең гамәлләре белән генә бәяләнер, мал-байлыгы һәм дәрәҗәсе аңа ярдәм итә алмас.
4. Кешегә дөньядагы байлыгына түгел, ә изге гамәлләренә ышанырга кирәк. Чөнки ахирәттә файда бирәчәк нәрсә – иман һәм изге эшләр генә.