Сураи Аль-Бакара Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Яҳудӣ ё насронӣ шавед, то ба роҳи рост афтед».…

Аль-Бакара · 135/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ۝١٣٥

🔤 Transliteration

Wa qaaloo koonoo Hoodan aw Nasaaraa tahtadoo; qul bal Millata Ibraaheema Haneefanw wa maa kaana minal mushrikeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфтанд: «Яҳудӣ ё насронӣ шавед, то ба роҳи рост афтед». «Бигӯ: Мо дини Иброҳимро баргузидем ва ӯ мушрик набуд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Ҳудан (هودًا): ҷамъи «ҳоид», яъне пайравони дини яҳудӣ.
Насоро (نَصَارَىٰ): ҷамъи «насронӣ», яъне пайравони дини насронӣ (масеҳӣ).
Милла (مِلَّةَ): роҳу ойин ва дини пайравӣ.
Ҳаниф (حَنِيفًا): касе, ки аз ҳар дини ботил рӯй гардонда ва ба дини ҳақ рӯ овардааст.
Мушрикин (مُشْرِكِينَ): онҳое, ки ба Худо шарик меоваранд.

Тафсири оят:

Яҳудиён ба мусулмонон гуфтанд: «Яҳудӣ шавед, то роҳи ҳидоятро ёбед», ва насрониён низ ба онҳо гуфтанд: «Насронӣ шавед, то ҳидоят ёбед». Ҳар як гурӯҳ даъво мекард, ки танҳо дини онҳо дини дуруст аст ва ҳидоят танҳо дар пайравии онҳост.

Худованди Мутаъол ба Паёмбари худ (с) фармуд, ки дар посухи онҳо бигӯ: «Не, чунин нест, ки шумо мегӯед. Балки мо аз ойину роҳи Иброҳим пайравӣ мекунем, ки ӯ аз ҳамаи динҳои ботил рӯй гардонда ва ба дини ҳақ рӯ оварда буд. Иброҳим ҳаргиз аз мушрикон набуд ва ба Худо касе ё чизеро шарик намеовард».

Ин оят раддияест бар даъвои аҳли китоб, ки худро пайрави Иброҳим (а) медонанд, дар ҳоле ки онҳо ба Худо шарик меоваранд. Худованд роҳи дурусти имонро нишон дод, ки он пайравии дини поки Иброҳим аст — дини тавҳид ва яккахудоӣ.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ҳидоят танҳо аз ҷониби Худованд аст, на аз даъвои ин ё он гурӯҳ. Ҳар кас худро соҳиби ҳидоят донад, ин даъвое бедалел аст.
Дини ҳақ дини тавҳид аст — пайравии роҳи Иброҳим (а), ки аз ҳар ботил рӯй гардонда ва танҳо ба Худо рӯ оварда буд.
Ислом идомаи роҳи паёмбарони пешин, бахусус Иброҳим (а) аст, на дини нав ва беасос.
Ширк ва ба Худо шарик овардан бо роҳи Иброҳим мухолиф аст; ҳар кас даъвои пайравии Иброҳим кунад, бояд аз ширк пок бошад.
Ин оят мусулмононро ба ваҳдати роҳ ва пайравии дини поки тавҳидӣ даъват мекунад ва онҳоро аз пайравии роҳҳои гумроҳона бозмедорад.

📜 Оят 133-137 — Сураи Аль-Бакара

133أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

Оё шумо ҳозир будед, он гоҳ, ки марги Яъқуб фаро расид ва ба фарзандонаш гуфт: «Пас аз ман чӣ чизро мепарастед?» Гуфтанд: «Худои ту ва Худои аҷдоди ту --- Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқро ба яктоӣ хоҳем парастид ва дар баробари Ӯ таслим ҳастем».

134تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Онҳо умматҳое будаанд, ки акнун даргузаштаанд. Он чӣ карда буданд, аз они онҳост ва он чӣ шумо кунед, аз они шумост ва шуморо аз аъмоле, ки онҳо мекардаанд, намепурсанд.

135وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

136قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

Бигӯед: «Мо ба Худо ва оёте, ки бар мо нозил шуда ва низ он чӣ бар Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва сибтҳо нозил омада ва низ он чӣ ба Мӯсо ва Исо фиристода шуда ва он чӣ бар паёмбарони дигар аз ҷониби Парвардигорашон омадааст, имон овардем. Миёни ҳеҷ як аз паёмбарон фарқе намениҳем ва ҳама дар баробари Худо таслим ҳастем».

137فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Агар ба он чӣ шумо имон овардед, онон низ имон биёваранд, ҳидоят ёфтаанд. Аммо агар рӯй бартофтанд, пас бо ту дар душманиву хилофанд ва дар баробари онҳо Худо туро кофист, ки Ӯ шунаво ва доност!

← Оят 134 📖 Аль-Бакара Оят 136 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

135Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 135

Сураи Аль-Бакара Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Яҳудӣ ё насронӣ шавед, то ба роҳи рост афтед».…

Сураи Оят 135/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 133–137. Ба Тоҷикӣ: Русский.