Сураи Аль-Бакара Оят 136 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯед: «Мо ба Худо ва оёте, ки бар мо нозил…

Аль-Бакара · 136/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ۝١٣٦

🔤 Transliteration

Qoolooo aamannaa billaahi wa maaa unzila ilainaa wa maaa unzila ilaaa Ibraaheema wa Ismaa`eela wa Ishaaqa wa Ya`qooba wal Asbaati wa maaootiya Moosa wa `Eesaa wa maaa ootiyan Nabiyyoona mir Rabbihim laa nufaariq baina ahadim minhum wa nahnu lahoo muslimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯед: «Мо ба Худо ва оёте, ки бар мо нозил шуда ва низ он чӣ бар Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва сибтҳо нозил омада ва низ он чӣ ба Мӯсо ва Исо фиристода шуда ва он чӣ бар паёмбарони дигар аз ҷониби Парвардигорашон омадааст, имон овардем. Миёни ҳеҷ як аз паёмбарон фарқе намениҳем ва ҳама дар баробари Худо таслим ҳастем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

Асбот: ҷамъи калимаи «сибт» аст, ки маънои насли фарзандон ва авлодро дорад. Дар ин ҷо мурод дувоздаҳ сибти бани Исроил аст, ки аз фарзандони Яъқуб (алайҳис-салом) пайдо шудаанд ва ҳар яке ба қабилае табдил ёфтаанд, монанди қабилаҳои араб аз насли Исмоил.
Мусо: пайғамбари бузурги Худо, ки ба ӯ Таврот нозил шудааст.
Исо: пайғамбари Худо, ки ба ӯ Инҷил дода шудааст.
Мусулмон: касе, ки худро ба Худо таслим мекунад ва танҳо Ӯро ибодат менамояд.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол ба мӯъминон фармон медиҳад, ки ба аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён — бигӯянд: мо ба Худои ягона имон овардем ва ба он чизе, ки ба мо нозил шудааст, яъне Қуръони карим, ки ба пайғамбари мо Муҳаммад (с) ваҳй шудааст, бовар дорем. Ҳамчунин ба он чизе, ки ба Иброҳим ва фарзандони ӯ Исмоил, Исҳоқ ва Яъқуб нозил шудааст, имон овардем. Ба он чизе, ки ба сибтҳо — яъне дувоздаҳ гурӯҳи насли Яъқуб, ки пайғамбарон аз миёни онҳо буданд — дода шудааст, бовар дорем. Ба Тавроте, ки ба Мусо дода шудааст, ва ба Инҷиле, ки ба Исо дода шудааст, имон овардем. Ба ҳамаи китобҳо ва оёте, ки ба пайғамбарон аз ҷониби Парвардигорашон дода шудааст, бовар дорем. Мо дар байни ягон пайғамбар фарқ намегузорем, ки ба баъзе имон оварем ва ба баъзе кофир шавем, балки ба ҳамаи онҳо имон меорем. Ва мо танҳо барои Худо таслим шудаем ва ба Ӯ итоат мекунем.

Фоидаҳои оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки имон ба ҳамаи пайғамбарон ва китобҳои осмонӣ ҷузъи асосии имон аст. Мусулмон наметавонад баъзе пайғамбаронро қабул кунад ва баъзе дигаронро рад намояд.
Ислом дини таслим ба Худо ва итоат ба фармонҳои Ӯст. Ҳар касе, ки худро ба Худо таслим кунад ва ба ҳамаи пайғамбарон имон оварад, ӯ мусулмон аст.
Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон тасдиқкунандаи китобҳои пешина аст ва пайғамбари мо Муҳаммад (с) вориси рисолати ҳамаи пайғамбарон аст.
Имон ба ҳамаи пайғамбарон ва китобҳо мӯъминро аз таассуб ва гурӯҳгароӣ дур медорад ва ба ваҳдати уммати исломӣ ҳидоят мекунад.
Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки ислом дини ҳамаи пайғамбарон аст ва ҳамаи онҳо ба як Худо даъват кардаанд. Ин боиси наздикӣ ва ҳамдилӣ байни пайравони динҳои осмонӣ мегардад, агар онҳо ба ҳақиқат имон дошта бошанд.

📜 Оят 134-138 — Сураи Аль-Бакара

134تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Онҳо умматҳое будаанд, ки акнун даргузаштаанд. Он чӣ карда буданд, аз они онҳост ва он чӣ шумо кунед, аз они шумост ва шуморо аз аъмоле, ки онҳо мекардаанд, намепурсанд.

135وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Гуфтанд: «Яҳудӣ ё насронӣ шавед, то ба роҳи рост афтед». «Бигӯ: Мо дини Иброҳимро баргузидем ва ӯ мушрик набуд».

136قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

137فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Агар ба он чӣ шумо имон овардед, онон низ имон биёваранд, ҳидоят ёфтаанд. Аммо агар рӯй бартофтанд, пас бо ту дар душманиву хилофанд ва дар баробари онҳо Худо туро кофист, ки Ӯ шунаво ва доност!

138صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ

Ин ранги Худост ва ранги чӣ касе аз ранги Худо беҳтар аст. Мо парастандагони Ӯ ҳастем.

← Оят 135 📖 Аль-Бакара Оят 137 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

136Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 136

Сураи Аль-Бакара Оят 136 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯед: «Мо ба Худо ва оёте, ки бар мо нозил…

Сураи Оят 136/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 134–138. Ба Тоҷикӣ: Русский.