Sura Al-Bakara — Werset 136

Znaczenie wybranych słów:

• Al-Asbāt (الأسباط) – potomkowie proroka Jakuba (Jakuba), czyli dwanaście pokoleń synów Izraela. W odniesieniu do nich używa się tego określenia, ponieważ od każdego z nich pochodziła liczna grupa potomków. Są oni odpowiednikiem plemion arabskich wywodzących się od Ismaela.
• Mā ūtiya Mūsā (ما أوتي موسى) – to, co zostało dane Mojżeszowi, czyli Tora.
• Mā ūtiya ‘Īsā (ما أوتي عيسى) – to, co zostało dane Jezusowi, czyli Ewangelia.
• Lā nufarriqu (لا نفرق) – nie rozróżniamy, nie dzielimy, nie czynimy różnicy.

Interpretacja wersetu:

W tym wersecie Bóg nakazuje wierzącym, aby odpowiedzieli ludziom Księgi – żydom i chrześcijanom, którzy twierdzili, że tylko oni są na właściwej drodze – słowami: „My wierzymy w Boga Jedynego, który jest jedynym prawdziwym Panem zasługującym na oddawanie czci. Wierzymy w Koran, który został objawiony nam, oraz we wszystkie księgi, które Bóg zesłał swoim prorokom. Wierzymy w to, co zostało objawione Abrahamowi – a były to święte karty – oraz w to, co otrzymali jego synowie: Ismael, Izaak i Jakub. Wierzymy również w to, co zostało objawione prorokom wywodzącym się z potomstwa Jakuba, którzy należeli do dwunastu pokoleń synów Izraela. Wierzymy w Torę daną Mojżeszowi i w Ewangelię daną Jezusowi, a także we wszystkie księgi i znaki, które Bóg przekazał wszystkim prorokom. Nie czynimy żadnej różnicy między nimi – nie wierzymy w jednych, a odrzucamy innych, jak to czynią żydzi i chrześcijanie. My wierzymy we wszystkich proroków i we wszystkie objawione księgi. Jesteśmy całkowicie poddani Bogu, posłuszni Jego nakazom i oddani Jemu w uwielbieniu.”

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedność wiary i braterstwo proroków – werset ten uczy nas, że wszyscy prorocy – od Adama aż po Mahometa (niech Bóg ich błogosławi i obdarza pokojem) – głosili tę samą prawdę: jedność Boga. Wiara w jednego z nich wymaga wiary we wszystkich, a odrzucenie jednego jest odrzuceniem wszystkich.
2. Piękno islamu – islam nie jest religią nową ani obcą, lecz potwierdzeniem i dopełnieniem prawdy, którą głosili wszyscy wcześniejsi prorocy. Muzułmanin nie gardzi żadnym z nich, lecz darzy ich wszystkich miłością i szacunkiem.
3. Naśladowanie przykładu wierzących – Bóg uczy nas, jak odpowiadać tym, którzy próbują nas podzielić lub wciągnąć w spory religijne. Najlepszą odpowiedzią jest jasne i stanowcze wyznanie naszej wiary, oparte na prawdzie i sprawiedliwości.
4. Poddanie się Bogu – ostatnie słowa wersetu „jesteśmy Jemu poddani” przypominają nam, że istotą islamu jest całkowite zawierzenie Bogu i posłuszeństwo Jego woli. To właśnie to poddanie się czyni z nas prawdziwych muzułmanów.
5. Ochrona przed skrajnościami – werset ten chroni nas przed dwiema skrajnościami: przed odrzuceniem części proroków (jak czynili żydzi i chrześcijanie) oraz przed przesadnym wywyższaniem jednych kosztem innych. Wszyscy są wysłannikami Boga i wszyscy zasługują na nasz szacunek.