بقرہ · 136/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ۝١٣٦
Qoolooo aamannaa billaahi wa maaa unzila ilainaa wa maaa unzila ilaaa Ibraaheema wa Ismaa`eela wa Ishaaqa wa Ya`qooba wal Asbaati wa maaootiya Moosa wa `Eesaa wa maaa ootiyan Nabiyyoona mir Rabbihim laa nufaariq baina ahadim minhum wa nahnu lahoo muslimoon
📖 سنڌيءَ ۾
(کين) چئو ته الله کي مڃيو اٿئون ۽ (پڻ) جيڪو (قرآن) اسان ڏانھن لاٿو ويو ۽ جيڪي (صحيفا) ابراھيم ۽ اسمٰعيل ۽ اسحٰق ۽ يعقوب ۽ يعقوب جي اولاد ڏانھن لاٿا ويا آھن ۽ جيڪي موسىٰ ۽ عيسىٰ کي ڏنو ويو ۽ جيڪي ٻـين پيغمبرن کي سندن پالڻھار کان ڏنو ويو، تنھن (سڀ کي مڃيون ٿا) منجھائن ڪنھن ھڪ جي وچ ۾ وِٿي نه ٿا ڀانيون، ۽ اسين اُن (ھڪ الله) کي مڃيندڙ آھيون.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪن لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • الْأَسْبَاطِ: يعقوب عليه السلام جي اولاد مان نڪتل ٻارنهن قبيلي، جن مان هر هڪ کي ”سبط“ چيو وڃي ٿو. اهي بني اسرائيل جا قبيلا هئا، جيئن عربن ۾ بني اسماعيل جا قبيلا هئا.
  • مُسْلِمُونَ: الله جي اڳيان سرڍڻ ۽ فرمانبرداري ڪرڻ وارا، يعني پنهنجي پوري وجود سان الله جي حڪم اڳيان جهڪيل.
  • لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ: اسان انبياء ڪرام ۾ ڪو به فرق نٿا ڪريون، يعني ڪن تي ايمان آڻڻ ۽ ڪن کان انڪار ڪرڻ جهڙو ڪم نٿا ڪريون.

2) آيت جي تفسير:

اي مؤمنو! توهان اهڙن ماڻهن کي، جيڪي پنهنجي غلط دعويٰ تي بيٺا آهن، يعني يهودين ۽ عيسائين کي چئو ته: اسان الله تي ايمان آندو آهي ۽ ان ڪتاب تي به ايمان آندو آهي جيڪو اسان ڏانهن نازل ڪيو ويو، يعني قرآن مجيد، جيڪو الله پنهنجي نبي ۽ رسول محمد ﷺ تي وحي ڪيو. اسان ان تي به ايمان آندو آهي جيڪو ابراهيم عليه السلام تي نازل ڪيو ويو، ۽ ان تي به جيڪو سندس پٽن اسماعيل ۽ اسحاق تي، ۽ يعقوب عليه السلام تي، ۽ سندس اولاد مان نڪتل ٻارنهن قبيلي جي انبياء تي نازل ڪيو ويو. اسان ان تي به ايمان آندو آهي جيڪو موسيٰ عليه السلام کي ڏنو ويو، يعني توريت، ۽ ان تي به جيڪو عيسيٰ عليه السلام کي ڏنو ويو، يعني انجيل، ۽ ان تي به جيڪو ٻين سڀني انبياء کي سندن رب طرفان ڪتابن ۽ نشانين جي صورت ۾ عطا ڪيو ويو. اسان انهن انبياء ڪرام مان ڪنهن هڪ ۾ به فرق نٿا ڪريون، يعني ڪن تي ايمان آڻڻ ۽ ڪن کان انڪار ڪرڻ جهڙو ڪم نٿا ڪريون، جيئن يهودين ۽ عيسائين ڪيو. بلڪه اسان انهن سڀني تي ايمان آڻيون ٿا ۽ اسان صرف الله جي اڳيان سرڍيون ٿا، سندس حڪم اڳيان جهڪيل ۽ فرمانبردار آهيون.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • ايمان جي وسعت ۽ جامعيت: اسلام اهو واحد دين آهي جيڪو سڀني انبياء ۽ سڀني آسماني ڪتابن تي ايمان آڻڻ جو حڪم ڏئي ٿو. اهو ئي سبب آهي جو مسلمانن جو ايمان ڪنهن هڪ نبي يا ڪنهن هڪ ڪتاب تائين محدود ناهي، بلڪه سڀني انبياء ڪرام ۽ سڀني وحي تي مشتمل آهي.
  • انبياء ۾ فرق نه ڪرڻ: يهودين ۽ عيسائين پنهنجن ئي انبياء ۾ فرق ڪيو، ڪن کي مڃيو ۽ ڪن کي رد ڪيو. اسلام اهڙي فرقي بازي کان پاڪ آهي ۽ سڀني انبياء کي الله جو سچو پيغمبر مڃي ٿو.
  • اسلام جي معنيٰ: ”اسان الله جا فرمانبردار آهيون“ جو اقرار هر مسلمان جي زندگيءَ جو بنيادي اصول آهي. اهو ئي سبب آهي جو اسلام جو مطلب آهي پنهنجي پوري وجود سان الله جي اڳيان سرڍڻ ۽ سندس حڪمن جي تابعداري ڪرڻ.
  • اتحاد ۽ يڪجهتي: هي آيت مسلمانن کي سيکاريندي آهي ته اهي پنهنجي عقيدي ۾ متحد رهن ۽ انبياء ڪرام جي وچ ۾ ڪو به فرق نه ڪن، ڇاڪاڻ ته سڀني جو مشن هڪ ئي هو، يعني الله جي وحدانيت جو اقرار ۽ سندس عبادت.
  • قرآن جي حقانيت: قرآن مجيد پنهنجي اصلي شڪل ۾ محفوظ آهي ۽ اهو ئي آخري آسماني ڪتاب آهي، جنهن تي ايمان آڻڻ هر مسلمان لاءِ لازمي آهي. اهو ئي سبب آهي جو قرآن تي ايمان آڻڻ سڀني انبياء ۽ ڪتابن تي ايمان آڻڻ جو جامع اظهار آهي.
  • دعوت جو انداز: هي آيت مؤمنن کي سيکاريندي آهي ته اهي اهل ڪتاب سان بحث ۽ مباحثي ۾ نرمي ۽ حڪمت سان پيش اچن ۽ پنهنجي ايمان جي حقيقت کين واضح نموني سان بيان ڪن، ته جيئن انهن تي حجت قائم ٿئي ۽ حق ظاهر ٿئي.


📜 آيت 134-138 — سوره بقرہ

134تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
اھا ٽولي بيشڪ گذري وئي، جيڪي انھن ڪمايو سو انھن لاءِ آھي ۽ جيڪي اوھان ڪمايو سو اوھان لاءِ آھي ۽ جيڪي (اُھي) ڪندا تنھن بابت اوھين نه پڇبؤ.
135وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
۽ (ڪتاب وارا مسلمانن کي) چون ٿا ته يھودي يا نصارىٰ ٿيو ته ھدايت وارا ٿيندؤ. (اي پيغمبر کين) چؤ ته اسين ابراھيم حنيف (ھڪ طرفي) جي دين جا تابعدار آھيون، ۽ اُھو مشرڪن مان نه ھو.
136قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
(کين) چئو ته الله کي مڃيو اٿئون ۽ (پڻ) جيڪو (قرآن) اسان ڏانھن لاٿو ويو ۽ جيڪي (صحيفا) ابراھيم ۽ اسمٰعيل ۽ اسحٰق ۽ يعقوب ۽ يعقوب جي اولاد ڏانھن لاٿا ويا آھن ۽ جيڪي موسىٰ ۽ عيسىٰ کي ڏنو ويو ۽ جيڪي ٻـين پيغمبرن کي سندن پالڻھار کان ڏنو ويو، تنھن (سڀ کي مڃيون ٿا) منجھائن ڪنھن ھڪ جي وچ ۾ وِٿي نه ٿا ڀانيون، ۽ اسين اُن (ھڪ الله) کي مڃيندڙ آھيون.
137فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
پوءِ جيڪڏھن الله کي اوھان جي مڃڻ جھڙو مڃين ته بيشڪ ھدايت وارا ٿيندا، ۽ جيڪڏھن ڦرندا ته اُھي ڦيٽي ۾ ئي پوندا، پوءِ الله توکي انھن (جي شر) کان ڪافي ٿيندو، ۽ اھو ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.
138صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ
الله (پنھنجي دين جي رنگ سان) اسان کي رنڱيو آھي، ۽ رڱڻ ۾ الله کان وڌيڪ چڱو ڪير آھي؟ ۽ اسين سندس عبادت ڪندڙ آھيون.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
136آيت

ترجمو — بقرہ 136

سوره بقرہ آيت 136 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (کين) چئو ته الله کي مڃيو اٿئون ۽ (پڻ) جيڪو…

سوره آيت 136/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 134–138. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers