Sura Al-Bakara — Werset 137

Znaczenie słów:

• بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ – „w to, w co wy uwierzyliście”, czyli w to samo, w co wierzą muzułmanie.
• شِقَاقٍ – sprzeczność, wrogość, oddalenie się od prawdy i trwanie w opozycji.
• فَسَيَكْفِيكَهُمُ – „On cię wystarczy przeciwko nim”, czyli ochroni cię i obroni przed ich złem.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Jeśli żydzi, chrześcijanie i inni niewierzący uwierzą w to samo, w co uwierzyliście wy – czyli w Koran, w posłannictwo Proroka Mahometa (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) i we wszystkie prawdy, które zostały mu objawione – to wówczas postąpią właściwie i trafią na prostą drogę prowadzącą do Boga. Ich wiara będzie wtedy prawdziwa i zgodna z tym, co Bóg zesłał.

Jeśli jednak odwrócą się i odrzucą tę wiarę, to znaczy, że trwają w uporze, sprzeczności i wrogości wobec prawdy. Niech Prorok (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) się nie smuci i nie obawia się ich – Bóg wystarczy mu przeciwko nim, ochroni go przed ich złem i obroni go przed ich knowaniami. Bóg wysłucha ich słów i odpowie na nie, a On zna ich ukryte intencje i czyny – nic nie jest przed Nim zakryte.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Wiara w to, co objawił Bóg – w całości i bez wybiórczości – jest jedyną drogą do prawdziwego prowadzenia i zbawienia.
2. Odwrócenie się od prawdy po jej poznaniu jest oznaką uporu i wrogości, która prowadzi do zguby.
3. Bóg bierze w obronę Swoich proroków i wierzących – On wystarczy im przeciwko wrogom, nawet jeśli tych jest wielu.
4. Bóg słyszy wszystkie słowa i zna wszystkie czyny – nikt nie ucieknie przed Jego sprawiedliwością.
5. Werset ten daje pocieszenie i nadzieję każdemu, kto głosi prawdę – Bóg nie pozostawia go samego.