Surja El-Bekare — Ajet 226

Kuptimet e fjalëve:

• يُؤْلُونَ (ju’lune): Betohen (në emër të Allahut) se nuk do t’i afrohen gruas së tyre në marrëdhënie intime.
• تَرَبُّصُ (terabbus): Pritje, afat i caktuar.
• فَاءُوا (feau): Kthehen nga betimi, pra vendosin t’i kthehen gruas dhe të kryejnë marrëdhënie.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i shenjtë flet për një rast të veçantë në marrëdhëniet bashkëshortore, i njohur në terminologjinë islame si “Ila” (إيلاء). Ky është rasti kur burri betohet në emër të Allahut se nuk do t’i afrohet gruas së tij në marrëdhënie intime, për një periudhë të caktuar. Allahu i Lartësuar vendos një afat të qartë dhe të drejtë për këtë situatë: burri ka katër muaj kohë për të vendosur. Nëse ai kthehet nga betimi i tij brenda këtyre katër muajve dhe i rikthehet gruas së tij me dashuri dhe respekt, atëherë Allahu është Falës dhe Mëshirues – Ai ia fal atij betimin e bërë dhe e pranon kthimin e tij, duke i dhënë mundësinë për t’u penduar dhe për të shlyer gabimin. Ky afat nuk është i zgjatur, sepse qëllimi është që burri të mos e lërë gruan e tij në mëdyshje dhe vuajtje për një kohë të gjatë, por të marrë një vendim të shpejtë dhe të përgjegjshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mbrojtja e të drejtave të gruas: Ky ajet tregon kujdesin e madh të Islamit për gruan, duke mos e lënë atë në një gjendje pasigurie dhe paqartësie për një kohë të gjatë. Afati prej katër muajsh është një garanci që burri duhet të vendosë qartë për të ardhmen e marrëdhënies.
2. Rëndësia e betimit dhe përgjegjësia: Ajeti na mëson se betimi në emër të Allahut është një çështje serioze dhe se njeriu duhet të jetë i kujdesshëm para se të betohet, sepse çdo betim ka pasoja dhe përgjegjësi.
3. Dyert e pendimit dhe faljes janë të hapura: Ajeti na jep një mesazh shprese – edhe nëse njeriu gabon, Allahu i Lartësuar është i gatshëm ta falë dhe ta mëshirojë, për sa kohë që ai kthehet me sinqeritet në rrugën e drejtë. Kjo na nxit të mos dëshpërohemi nga mëshira e Allahut, por të kthehemi gjithmonë tek Ai.
4. Ekuilibri në marrëdhëniet familjare: Ajeti vendos një ekuilibër të drejtë – nga njëra anë, i jep burrit mundësinë të reflektojë dhe të vendosë, dhe nga ana tjetër, i jep gruas sigurinë se çështja e saj nuk do të mbetet pezull pafundësisht. Ky është një model i përsosur i drejtësisë dhe mëshirës në Islam.