ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 263

የቃላት ፍቺ፦

• ቁል መዕሩፍ፦ መልካም ንግግር፤ ልብን የሚያረካ ውብ ቃል።
• መግፊረህ፦ ይቅርታ፤ ለተሳሳተ ሰው ስህተቱን መሸፈንና ይቅር ማለት።
• አዛ፦ ጉዳት፤ መንገር (በትርፍ ስጦታን በመጥቀስ ማዋረድ) እና መዘለፍ።
• ገኒይ፦ ራሱን የቻለ፤ ከማንም ስጦታ የማይፈልግ።
• ሐሊም፦ ታጋሽ፤ በቅጣት የማይቸኩል።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ለሙእሚኖች በጣም አስፈላጊ የሆነውን የልብ ስርዓት ያስተምረናል። አንድ ሰው ለሌላው ሰው በደል ቢደርስበት፣ ወይም አንድ ተቸጋሪ ሰው በጠየቀበት ጊዜ በትህትና ካልሆነ አነጋገር፣ ወይም በብዙ ጥያቄ ቢያስቸግረው፣ ለዚያ ሰው መልካም ቃል መናገር፣ ልቡን የሚያረካ ንግግር ማድረግ፣ እና ስህተቱን ይቅር ማለት በጣም የተመረጠ ተግባር ነው።

ይህ መልካም ንግግርና ይቅርታ ከልብ የሚወጣ ሲሆን፣ ከስጦታ የተሻለ ነው። ምክንያቱም ስጦታ ከሰጠ በኋላ በትርፍ ስጦታውን በመጥቀስ ወይም በመዘለፍ የሚያሰቃይ ከሆነ፣ ያ ስጦታ ምንም ዋጋ የለውም። ልብን የሚያጽናና ቃል ከስጦታ የበለጠ ሰውን ያከብራል፣ ይቅርታ ደግሞ ጠላትነትን ወደ ወንድማማችነት ይለውጣል።

አላህ ከሁሉም ስጦታዎች የተብቃቃ ነው። ማንም ሰው በስጦታው አላህን ሊጠቅም አይችልም። ስጦታ የሚሰጥ ሰው ለራሱ ነው የሚሰጠው፤ በስጦታው የሚጠቀመው ራሱ ነው። አላህ ግን ታጋሽ ነው፤ በትርፍ ስጦታውን የሚያስከትል ሰውን ወዲያውኑ አይቀጣም። በምትኩ እንዲመለስና እንዲጸጸት ጊዜ ይሰጠዋል።

እንግዲህ ውድ ወንድሞች እና እህቶች ሆይ! ስጦታ ስንሰጥ ልባችንን ንጹህ እናድርግ። ለተቸገረው ሰው መልካም ቃል መናገር፣ ፈገግ ማለት፣ ማጽናናት እና ይቅር ማለት ከስጦታ የበለጠ ልብን የሚያረካ እና በረከትን የሚያመጣ ተግባር መሆኑን አንዘንጋ። አላህ ልቦቻችንን ከትዕቢት፣ ከመንገር እና ከመዘለፍ ይጠብቅልን። አላህ ሁሉን የሚያውቅ፣ ታጋሽ እና ይቅር ባይ ነው።