ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 267

የቃላት ማብራሪያ፦

• طَيِّبَاتِ፦ ንጹሕና ሕጋዊ የሆኑትን ጥሩ ነገሮች።
• كَسَبْتُمْ፦ በንግድ፣ በሠራት ወይም በሌላ ሕጋዊ መንገድ ያገኛችሁትን።
• تَنفِقُونَ፦ ለምጽዋትና ለበጎ አድራጎት የምትሰጡትን።
• ت َيَمَّمُوا፦ አቅንታችሁ የምትሹትን፣ በማለት የምትመርጡትን።
• الْخَبِيثَ፦ መጥፎውን፣ ጉድለት ያለበትን፣ ዝቅተኛውን።
• تُغْمِضُوا፦ ዓይን ጨፍናችሁ በመተው፣ በመቻል ብቻ የምትቀበሉትን።
• غَنِيٌّ፦ ከምጽዋታችሁ ሁሉ የማይፈልግ፣ ራሱን የቻለው።
• حَمِيدٌ፦ በራሱም በሥራዎቹም ሁሉ ምስጋና የሚገባው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

እናንተ በአላህና በመልእክተኛው ያመናችሁ ሆይ! ከሠራችሁት ንጹሕና ሕጋዊ ጥሩ ሀብት ውስጥ ለምጽዋትና ለበጎ ሥራ ስጡ። ከምድርም ለእናንተ ካወጣንላችሁ ከእህል፣ ከፍራፍሬና ከሌሎች ምርቶች መካከል ስጡ። ነገር ግን ለመስጠት ስትል መጥፎውን፣ ጉድለት ያለበትንና ዝቅተኛውን አትምረጡ። እናንተ ራሳችሁ እንዲህ ያለው መጥፎ ነገር ቢሰጣችሁ ዓይናችሁን ጨፍናችሁ፣ በመገደድና በመቻል ካልሆነ በስተቀር አትቀበሉትም። እንዲህ ያለውን ለራሳችሁ የማትወዱትን ለአላህ ስም ለምን ትሰጣላችሁ? አላህ ከምጽዋታችሁ ሁሉ የማይፈልግ፣ ራሱን የቻለ፣ በራሱም በሥራዎቹም ሁሉ ምስጋና የሚገባው መሆኑን አወቁ።

ይህች አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ታስተምረናለች፦

አንደኛ፦ ምጽዋትና በጎ አድራጎት ከንጹሕና ሕጋዊ ሀብት መሆን አለበት። አላህ የሚቀበለው ጥሩውንና ንጹሑን ብቻ ነው። ሀብት ከሐራም መንገድ ከተገኘ ወይም ከመጥፎና ጉድለት ካለበት ነገር ከሆነ ምጽዋቱ ተቀባይነት አያገኝም።

ሁለተኛ፦ ሰው ለራሱ የማይወደውን፣ የማይቀበለውንና የሚያንሰውን ነገር ለአላህ ስም መስጠት አይገባም። እንዲህ ማድረግ ለአላህ ያለውን አክብሮት ማነስና ልብን ከንጹሕ አላማ ማራቅ ነው። ሙእሚን ሁልጊዜ የሚሰጠውን ከልቡ በመውደድና በመልካም ስሜት መስጠት አለበት።

አላህ ግን ከምጽዋታችን ሁሉ የማይፈልግ ነው። እኛ የምንሰጠው ለራሳችን ጥቅምና ለነፍሳችን ማጽዳት ነው። እርሱ ሁሉን የሚችል፣ ሁሉንም የሚሰጥ፣ በሁሉም ነገር ምስጋና የሚገባው ነው። ስለዚህ ልባችንን አጥርተን፣ ከሠራነው ጥሩ ሀብት ውስጥ በልግስና እንስጥ፤ ይህም ለአላህ የምናቀርበው መልካም ሥራችን ይሁን።