Surja El-Bekare — Ajet 276

Kuptimet e fjalëve:

• "Yemhek": E zvogëlon, e shkatërron dhe e heq bekimin.
• "Er-Riba": Kamata (interesi) që rritet mbi pasurinë në mënyrë të padrejtë.
• "Yurbi": E rrit, e shton dhe e bekon.
• "Es-Sadekat": Lëmoshat dhe dhëniet vullnetare për hir të Allahut.
• "Keffar": Ai që është kokëfortë në mosbesim dhe i mohon të mirat.
• "Ethim": Mëkatar i madh që vazhdon në gjynahe.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e shkatërron pasurinë që vjen nga kamata (riba), duke ia hequr bekimin asaj, qoftë duke e zhdukur atë në mënyrë të dukshme, qoftë duke e privuar atë nga dobia dhe bereqeti, edhe nëse ajo mbetet fizikisht. Ndërsa lëmoshat (sadekat) Ai i rrit dhe i shumëfishon, duke i bekuar ato dhe duke ua shtuar shpërblimin dhuruesve, derisa një e dhënë e vogël bëhet e madhe në peshore dhe pasuria e tyre bekohet. Allahu nuk i do ata që janë kokëfortë në mosbesim, që e konsiderojnë të lejuar kamatën dhe vazhdojnë në mëkate e gjynahe, duke i shkelur urdhërat e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kamata (riba) është shkatërruese për pasurinë dhe e privon atë nga bekimi, ndërsa lëmosha e rrit pasurinë dhe e bekon atë – kjo është një nxitje e madhe për t'u larguar nga kamata dhe për t'iu afruar dhënies për hir të Allahut.
2. Allahu i do ata që japin lëmoshë dhe i shpërblen ata me shumëfishim të mirësisë, gjë që e bën zemrën të ndiejë gëzim dhe dëshirë për të ndihmuar të tjerët.
3. Ajeti na mëson se pasuria e vërtetë nuk matet me sasinë, por me bekimin që Allahu vendos në të – prandaj muslimani kërkon bereqet në atë që fiton në mënyrë të pastër dhe të lejuar.
4. Largimi nga kamata dhe praktikimi i lëmoshës është shenjë e sinqeritetit në besim dhe e dashurisë për Allahun, sepse Ai nuk i do ata që vazhdojnë në mosbesim dhe mëkate.