سورت بقره — آیت 67

د معنا کلمې:

• بَقَرَةً: غوا، څاروی.
• هُزُوًا: مسخره، ملنډې، استهزاء.
• أَعُوذُ بِاللَّهِ: له الله څخه پناه غواړم.
• الْجَاهِلِينَ: ناپوهان، هغه کسان چې له علم او ادب څخه بې برخې وي.

د آیت تفسیر:

ای بني اسرائيلو! هغه وخت یاد کړئ چې موسى عليه السلام خپل قوم ته وويل: "بېشكه الله تاسو ته امر كوي چې یوه غوا حلال كړئ." خو قوم يې د تعنت او سركشۍ له امله وويل: "آيا ته موږ مسخره كوې؟" دوی دا ځکه وویل چې دوی د قتل د پېښې په اړه پوښتنه كړې وه، خو موسى عليه السلام دوى ته د غوا د حلالولو امر وكړ، نو دوى ته دا خبره ډېره پردې او لرې ښکاره شوه، ځكه چې دوى د حكمت نه پوهېدل. موسى عليه السلام په ځواب كې وويل: "زه له الله څخه پناه غواړم چې له ناپوهانو څخه واوسم." يعنې زه له دې څخه ډېر لرې يم چې په خلکو مسخره وكړم، ځكه چې مسخره كول د ناپوهانو او جاهلانو كار دى، او زه د الله له داسې كارونو څخه پناه غواړم.

فايدې:

1. د الله تعالى امرونو ته بې له چا پوښتنې او تعنت څخه تسليمېدل د مومن د صفتونو څخه دي، ځكه چې الله تعالى په هر امر كې حكمت لري، که څه هم موږ ته يې ظاهر نه وي.
2. پر خلکو مسخره كول او ملنډې وهل د جاهلانو او ناپوهانو كار دى، او پوه او عالم انسان له دې كار څخه ډډه كوي.
3. د پناه غوښتل له الله څخه په هر وخت كې، په ځانګړې توګه د بدو كارونو او ناپوهۍ څخه، د مومن د ژوند يوه مهمه برخه ده.
4. د پوښتنې او تعنت پر ځای بايد د الله او د هغه د رسول په امرونو كې ګړندي والى وكړو، ځكه چې تعنت او لانجه كول د بني اسرائيلو عادت و، چې الله تعالى يې په قرآن كې ملامت كړى دى.