ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 67

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَإِذْ፦ አስታውሱ የሚል ትርጉም አለው።
• هُزُوًا፦ መሳለቂያ፣ መገንጠል።
• أَعُوذُ بِاللَّهِ፦ በአላህ እጠበቃለሁ፣ አላህን እጠጋለሁ ማለት ነው።
• الْجَاهِلِينَ፦ አላዋቂዎች፣ የማያውቁ ሰዎች።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

የእስራኤል ልጆች በሙሳ (ዐ.ሰ) ዘመን የተፈጸመውን ክስተት አስታውሱ። ሙሳ ለሕዝቡ እንዲህ አላቸው፦ "አላህ አንዲት ላም እንድትታረዱ ያዛችኋል።" ነገር ግን እነሱ ወዲያውኑ ለመታዘዝ ከመቸኮል ይልቅ በኩራትና በጥርጣሬ ተነሳስተው፦ "አንተ እኛን መሳለቂያ አድርገህ ታላግጥብናለህ?" አሉት። ይህን የተናገሩት የተገደለውን ሰው ጉዳይ ሲጠይቁ ሳለ ላም እንድትታረድ መታዘዛቸው በዓይናቸው ያልተለመደና ምክንያቱን ያልተረዱት ስለሆነ ነው።

ሙሳም ወዲያውኑ መለሰላቸው፦ "በአላህ እጠበቃለሁ! ከማያውቁና ከሚሳለቁ ሰዎች አልሆንም።" ማለቱ እኔ የአላህን ትእዛዝ በቁም ነገር አስተላልፋለሁ እንጂ በእርሱ ስም አልቀልድም፣ ሰዎችንም አልመስልም ማለቱ ነው። መሳለቂያ ማድረግ የአላዋቂዎች ባህሪ ነውና ከእንደዚህ ዓይነት ሥራ በአላህ ተጠብቄያለሁ አለ።

የሚገኝበት ትምህርት፦

ይህች አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ታስተምረናለች፦

1. የአላህን ትእዛዝ ሲደርስልን መጠየቅና መከራከር ሳይሆን ወዲያውኑ መታዘዝ ይገባል። የእስራኤል ልጆች በተደጋጋሚ ጥያቄና ቅሬታ ምክንያት ቀላል የነበረው ትእዛዝ በኋላ ላይ አስቸጋሪ ሆነባቸው።
2. እውነተኛ አማኝ የአላህን ቃል በክብርና በግምት ይይዛል፤ በእርሱ ስም አይሳለቅም፣ ሌሎችንም አያፌዝም። ሙሳ (ዐ.ሰ) እንዳሉት መሳለቂያ የአላዋቂዎች ምግባር ነው።

እንግዲህ ውድ አንባቢ ሆይ! አላህ በቁርአን ውስጥ የቀድሞ ሕዝቦችን ታሪክ ያቀርብልን ለምን ይመስልሃል? እኛ ያንን ስህተት ደግመን እንዳንሠራና ትምህርት እንድንወስድ ነው። ስለዚህ የአላህን ትእዛዛት በፍቅርና በፍጥነት እንቀበል፤ በእርሱ ስምም በክብር እንኑር። አላህ ሁላችንንም ከአላዋቂዎች ምግባር ይጠብቀን።