Surja Ta Ha — Ajet 100

Kuptimi i fjalëve:

• أَعْرَضَ عَنْهُ: Largohet prej tij, nuk e pranon dhe nuk i përgjigjet.
• يَحْمِلُ: Mban mbi vete.
• وِزْرًا: Mëkat të rëndë dhe barrë të madhe.

Tefsiri i ajetit:

Kushdo që largohet prej këtij Kur'ani dhe nuk beson në të, duke mos e pranuar atë si udhërrëfim dhe duke mos vepruar sipas urdhërave të tij, ai do të vijë në Ditën e Kijametit duke mbajtur mbi vete një mëkat të rëndë dhe një barrë të madhe. Ky mëkat do të jetë shkak për dënimin e tij të ashpër, sepse ai e la pas dore librin e Zotit të tij, i cili iu zbrit për t'i treguar rrugën e drejtë dhe për ta shpëtuar nga errësira. Largimi nga Kur'ani nuk është vetëm mosbesim në të, por edhe neglizhencë ndaj mësimeve të tij, duke e bërë njeriun të mbajë peshën e rëndë të këtij mëkati në Ditën kur çdo njeri do të llogaritet për veprat e veta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na tregon rëndësinë e madhe të Kur'anit dhe se ai është udhërrëfyesi i vetëm për njerëzimin; kush e braktis atë, do të përballet me pasojat e rënda në botën tjetër.
2. Na mëson se përgjegjësia për të vepruar sipas Kur'anit është individuale dhe se çdokush do të mbajë barrën e veprave të veta në Ditën e Gjykimit.
3. Na nxit që t'i përmbahemi Kur'anit me dashuri dhe përkushtim, duke e lexuar, kuptuar dhe zbatuar atë në jetën tonë të përditshme, sepse ai është drita që na shpëton nga humbja dhe na çon drejt lumturisë së përjetshme.
4. Ajeti na bën të vetëdijshëm se largimi nga Kur'ani nuk është thjesht një gabim i vogël, por një mëkat i rëndë që rëndon mbi njeriun, prandaj duhet të kërkojmë gjithmonë afërsi me librin e Allahut dhe të mos e lëmë pas dore atë.