Surah Taha — Aya 100

Ma’anonin Kalmomi:

• A’raza (أَعْرَضَ): ya juya baya, ya nisanta kansa, bai kula ba.
• Wizra (وِزْرًا): nauyi mai girma na zunubi da laifi.

Tafsirin Ayar:

Duk wanda ya juya baya da Alkur’ani mai girma, wato wanda bai gaskata shi ba, kuma bai yi aiki da abin da ke cikinsa ba, to lalle shi zai zo a Ranar Kiyama yana ɗauke da nauyi mai nauyi na zunubai. Wannan nauyin zai sa shi ya shiga cikin azaba mai raɗaɗi, domin ya ƙi bin jagorancin Allah da ya zo masa ta hanyar wannan littafi mai albarka. Babu wani abin da zai cece shi daga wannan nauyin, domin ya yi watsi da hanyar ceto da Allah ya shimfida masa.

Fa’idodin Darasi:

1. Alkur’ani shine hanya mafi kyau da Allah ya baiwa mutane domin samun nasara a duniya da lahiya. Wanda ya riƙe shi, ya sami haske a rayuwarsa, kuma wanda ya rabu da shi, to ya ɓata hanya madaidaiciya.
2. Aikin mutum a duniya ba zai ɓace ba; duk abin da ya aikata zai same shi a Ranar Kiyama, ko alheri ko sharri. Wannan ya sa mumini ya yi taka tsantsan wajen bin umarnin Allah.
3. Juya baya da Alkur’ani ba laifi ne kawai ba, amma yana kawo nauyi mai nauyi a bayan mutum a Ranar Kiyama, wanda zai sa ya yi nadama ba tare da amfani ba.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu riƙe Alkur’ani da karatu da tunani da aiki da shi, domin shi ne mafarin alheri da tsira, kuma shi ne abin da zai yi mana shafe’a a Ranar Kiyama.