سوره طہ — آيت 100

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• مَنۡ أَعۡرَضَ: جنهن به مُنهن موڙيو، پاسو ڪيو، بي پرواهه ٿي پري ٿي ويو.
• عَنۡهُ: ان کان، يعني قرآن کان.
• وِزۡرًا: بار، اهو بار جيڪو ماڻهوءَ جي ڪلهن تي ڳرو هجي، مراد گناهه جو ڳرو بار.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت ٻڌائي ٿي ته جيڪو شخص هن قرآن کان منهن موڙي ٿو، يعني نه ان تي ايمان آڻي ٿو، نه ان کي سچو سمجهي ٿو ۽ نه ئي ان ۾ ڏنل هدايتن تي عمل ڪري ٿو، ته اهڙو شخص قيامت جي ڏينهن الله جي حضور ۾ اهڙو ڳرو گناهه کڻي ايندو، جنهن جو بار کڻڻ ان لاءِ تمام ڏکيو ۽ تڪليف ڏيندڙ هوندو. اهو بار کيس سخت عذاب ۽ سزا جو حقدار بڻائيندو. ٻين لفظن ۾، قرآن کان بي پرواهي ۽ ان کي نظرانداز ڪرڻ هڪ اهڙو جرم آهي، جنهن جي سزا قيامت جي ڏينهن کڻڻي پوندي ۽ ان جو وبال برداشت ڪرڻو پوندو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

• قرآن مجيد الله تعاليٰ جو عظيم تحفو ۽ انسانيت لاءِ هدايت جو سرچشمو آهي، ان ڏانهن ڌيان ڏيڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ هر مسلمان جي بنيادي ذميواري آهي.
• قرآن کان منهن موڙڻ ۽ ان کي نظرانداز ڪرڻ نه رڳو دنيا ۾ نقصان جو سبب آهي، پر آخرت ۾ به ڳري ۽ تڪليف ڏيندڙ سزا جو باعث بڻجي ٿو.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن سان پنهنجو تعلق مضبوط ڪيون، ان کي پڙهيون، سمجهيون ۽ ان جي تعليمات تي عمل ڪريون، ته جيئن قيامت جي ڏينهن اسان کي اهڙي ڳري بار کڻڻي نه پوي.
• قرآن جي تعليمات تي عمل ڪرڻ ۾ ئي دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابي آهي، ۽ اهو ئي اسلام جي خوبصورتي آهي ته اهو انسان کي هدايت ۽ ڀلائي ڏانهن رهنمائي ڪري ٿو.