Surat Taha — Ayat 100

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَعْرَضَ (a'radha): nolak, mlengos, ora nggatekake, ora gelem nampa.
• عَنْهُ ('anhu): saka dheweke, yaiku saka Al-Qur'an.
• يَحْمِلُ (yahmilu): ngusung, mikul, nanggung.
• وِزْرًا (wizran): dosa kang abot, beban kang ngebotake.

1. Tafsir ayat:

Sapa wae kang mlengos saka Al-Qur'an iki, ora gelem percaya marang isine, lan ora nglakoni apa kang wis katulis ing kono, mula dheweke bakal teka ing dina kiamat kanthi mikul dosa kang gedhe banget lan abot. Dosa iku dadi beban kang ngebotake awake dhewe, lan dheweke pantes nampa siksa kang nglarani. Al-Qur'an iki wis diturunake marang Nabi Muhammad minangka pituduh lan pepeling, mula sapa kang nampik lan ora nggatekake, mesthi bakal kelangan kabegjan lan nemu cilaka ing akhirat.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh manungsa, mula kudu diimani lan dilakoni isine.
• Nglirwakake Al-Qur'an iku kalebu tumindak kang ala lan bisa nyebabake dosa gedhe.
• Saben tumindak ala mesthi ana walese, lan ing dina kiamat ora ana kang bisa ngindhari tanggung jawab.
• Wong kang gelem nampa lan nglakoni Al-Qur'an bakal entuk kabegjan lan katentreman ing donya lan akhirat.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah cedhak marang Al-Qur'an, maca, mangerteni, lan nglakoni isine, supaya ora kalebu wong kang mlengos lan rugi.