Suurah Taa-Haa — Aayad 100

Macnaha Erayada:

• A'rada (أَعْرَضَ): ka jeedsaday, iska fogeeyay, oon dan ka lahayn.
• Wizra (وِزْرًا): dambi culus, culayska xun ee dembiga.

Tafsiirka:

Qofkii ka jeedsada Quraanka kariimka ah ee lagu soo dejiyay Nabiga ﷺ, oon rumeynaynin, oon ku shaqaynaynin waxa uu ku yimid, isagoo iska indhatiraya hanuunkiisa iyo iftiinkiisa — kaas wuxuu Maalinta Qiyaame ku iman doonaa isagoo xambaarsan dambi culus oo aan la qaadi karin. Wuxuu la kulmi doonaa ciqaab daran oo xanuun badan, maxaa yeelay wuxuu iska tuuray jidka toosan isagoo og ama isagoo iska caagadaysan xaqa cad ee Eebe u soo dejiyay.

Quraanku waa hanuun iyo naxariis dadka oo dhan, ruuxiise ka jeedsada wuxuu naftiisa u xambaaray culays dambi ah oo uu ku hoos iman doono Maalinta Qiyaame, ma aha wax Eebe ku dulminayo, laakiin waa cawaaqibka xun ee ka dhasha jeedsashadiisa xaqa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Quraanku waa naxariis iyo hanuun, ruuxii qaata wuxuu helayaa nabadgelyo, ruuxiise ka jeedsada wuxuu lumiyay khayr aan la qiyaasi karin.
2. Dambigu waa culays ruxa qofka Maalinta Qiyaame, sidaa darteed waa in aan u degdegaa toobadda iyo ku shaqaynta Quraanka inta nolosha jirto.
3. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa in aan Quraanka u yeelano kitaab nololeed, oon ahayn mid lagu xanto oo keliya, laakiin lagu shaqeeyo si aan uga badbaadno culayska dambiyada.
4. Waxay na tusinaysaa in Eebe yahay Caddaal-ku-fal, isagoon dulmiyin cidna, laakiin qofku wuxuu naftiisa u xambaarsan yahay cawaaqibka ficilkiisa.