سوره طه — آیه 101

معانی کلمات:

• خالدین: جاودانان، ماندگاران در عذاب.
• حِمل: بار سنگین (در اینجا به معنای بار گناه و وزر).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه سخن درباره کسانی که از یاد و ذکر قرآن رویگردان میشوند، میفرماید که اینان در عذاب الهی جاودانه میمانند و هرگز از آن رهایی نمییابند. این عذاب، نتیجه سنگینترین باری است که بر دوش خود نهادهاند؛ بار گناهان و وِزری که با رویگردانی از کتاب خدا و تکذیب آن بر خود حمل کردند. در روز قیامت، این بارِ گناه برای آنان بسیار زشت و سنگین خواهد بود و سزاوار نکوهش است؛ چرا که با اختیار خود، این بار را بر دوش کشیدند و خود را گرفتار چنین سرنوشت شومی ساختند. به عبارت دیگر، آنان در عذاب جاودان میمانند و چه بد باری است آنچه در روز قیامت بر دوش میکشند.

فواید و پیامهای آیه:

• اهمیت قرآن و رویگردانی از آن، عواقب بسیار سنگینی دارد که تا ابد دامنگیر انسان میشود؛ پس باید قدر این نعمت بزرگ را بدانیم و با تلاوت و تدبر و عمل به آن، خود را از چنین عذابی دور کنیم.
• انسان در برابر اعمال خود مسئول است و بار گناهانش را خود بر دوش میکشد؛ پس نباید در انتخاب راه خود سهلانگار باشد.
• جاودانگی عذاب برای کسانی که با علم و آگاهی از حق رویگردان شدند، نشاندهنده عدالت الهی است؛ زیرا خداوند هیچکس را بدون دلیل و بدون اتمام حجت عذاب نمیکند.
• این آیه انگیزهای قوی برای مؤمنان است که همواره به قرآن پناه ببرند و آن را راهنمای زندگی خود قرار دهند تا در روز قیامت با باری سبک از اعمال نیک حاضر شوند، نه با باری سنگین از گناه.