ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 125

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• حَشَرْتَنِي หมายถึง พระองค์ทรงให้ฉันฟื้นคืนชีพขึ้นมา และทรงรวบรวมฉันมาสู่ที่ชุมนุมในวันกิยามะฮ์
• أَعْمَى หมายถึง ตาบอด (ในที่นี้หมายถึง ตาบอดจากการมองเห็น และตาบอดจากข้อพิสูจน์และหนทางอันเที่ยงธรรม)
• بَصِيرًا หมายถึง ผู้ที่มองเห็นได้ชัดเจน (ในโลกดุนยา)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นคำกล่าวของผู้ที่หันหลังให้กับการรำลึกถึงอัลลอฮ์และปฏิเสธสัจธรรม เมื่อเขาถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาในวันกิยามะฮ์ในสภาพที่ตาบอด เขาจึงกล่าวด้วยความประหลาดใจและเสียใจว่า "โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์จึงทรงให้ข้าพระองค์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในสภาพที่ตาบอด ทั้งที่ในโลกดุนยา ข้าพระองค์เคยเป็นผู้ที่มองเห็นได้ชัดเจน?"

ความหมายนี้ครอบคลุมถึงสองนัย:

1. ตาบอดทางกายภาพ คือไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้
2. ตาบอดทางจิตวิญญาณและสติปัญญา คือไม่สามารถมองเห็นข้อพิสูจน์และหลักฐานต่าง ๆ ได้ และไม่สามารถโต้แย้งหรือแก้ตัวได้

การที่เขาถูกทำให้ตาบอดในวันกิยามะฮ์นั้น เป็นผลกรรมที่สมเหตุสมผลจากการที่เขาเมินเฉยต่ออายะฮ์ของอัลลอฮ์และปฏิเสธการชี้นำในโลกดุนยา ดังที่อัลลอฮ์ได้ตรัสไว้ในอายะฮ์ถัดไปว่า "เช่นนั้นแหละ เพราะว่าโองการทั้งหลายของเราได้มายังเจ้า แล้วเจ้าก็ทำเป็นลืมมัน และในทำนองเดียวกัน วันนี้เจ้าก็จะถูกลืม" กล่าวคือ เขาละเลยต่อโองการของอัลลอฮ์ในโลกดุนยา ดังนั้น ในวันกิยามะฮ์เขาจึงถูกละเลยและถูกลงโทษให้ตาบอด

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ การลงโทษในวันกิยามะฮ์นั้นสอดคล้องกับการกระทำในโลกดุนยา ผู้ใดที่ปิดตาตนเองจากสัจธรรมและเมินเฉยต่อโองการของพระเจ้า เขาก็จะถูกลงโทษให้ตาบอดในวันปรโลกอย่างสาสม
2. การรำลึกถึงอัลลอฮ์คือแสงสว่างแห่งชีวิต ผู้ที่หมั่นรำลึกถึงอัลลอฮ์และปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ จะได้รับแสงสว่างทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ส่วนผู้ที่หันหลังให้กับการรำลึกถึงพระองค์ จะมีชีวิตที่มืดมนและจะพบกับความมืดบอดในวันปรโลก
3. ความเสียใจในวันปรโลกนั้นไร้ประโยชน์ การที่เขากล่าวว่า "ทำไมพระองค์จึงทรงให้ฉันตาบอด ทั้งที่ฉันเคยเป็นผู้มองเห็น" แสดงให้เห็นถึงความเสียใจและความหวังที่จะแก้ตัว แต่เมื่อถึงวันนั้นแล้ว การแก้ตัวก็ไม่เป็นประโยชน์อีกต่อไป ดังนั้น เราควรใช้โอกาสในโลกดุนยาในการแสวงหาความจริงและปฏิบัติความดี
4. การมองเห็นที่แท้จริงคือการมองเห็นด้วยหัวใจ การมีตาที่มองเห็นแต่หัวใจที่บอดนั้น ไม่ได้ทำให้เราเป็นผู้ที่ "เห็น" อย่างแท้จริง การมองเห็นที่มีค่ายิ่งคือการมองเห็นด้วยดวงใจที่สามารถรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์และสัจธรรมแห่งการชี้นำของพระองค์
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ในโลกดุนยา การที่อัลลอฮ์ประทานดวงตาให้เรามองเห็นในโลกนี้ เป็นความเมตตาอย่างหนึ่งที่เราควรสำนึกบุญคุณ และควรใช้ดวงตานี้ในการมองดูโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ เพื่อที่เราจะได้ไม่ถูกทำให้ตาบอดในวันปรโลก