Surat Taha — Ayat 34

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نَذْكُرَكَ (nadzkuraka): saka tembung ذَكَرَ - يَذْكُرُ، tegesé nyebut, ngelingi, lan memuji Allah.
• كَثِيرًا (katsīran): akèh banget, ora sethithik.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Nabi Musa a.s. ndonga marang Allah supaya panjenengané lan seduluré, yaiku Nabi Harun a.s., bisa bebarengan tansah ngeluhuraké Allah kanthi tasbih lan dzikir kang akèh. Iki minangka tujuan utama saka panyuwuné Nabi Musa nalika nyuwun kekuwatan lan panyengkuyung saka seduluré. Tegesé, ora mung kanggo kepentingan pribadi utawa dakwah waé, nanging sing paling penting yaiku supaya loro-loroné bisa tansah eling lan nyebut asmané Allah kanthi akèh, minangka wujud syukur lan ibadah marang Panjenengané. Allah iku Maha Mirsani marang sakabehing tumindaké para hamba-Né, ora ana sing bisa ndhelik saka Panjenengané.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dzikir iku ibadah kang gampang nanging gedhé pahalane, mula ayo tansah ngelakoni dzikir ing saben wektu.
• Ndonga lan nyuwun pitulungan marang Allah iku tandha iman lan tawakal, lan kudu dibarengi karo tujuan kanggo ngibadah marang Panjenengané.
• Kekuwatan lan panyengkuyung saka wong liya, utamané kulawarga, iku berkah saka Allah kang bisa mbantu kita luwih kuwat ing ngibadah lan dakwah.
• Allah iku Maha Mirsani, mula kita kudu tansah ngati-ati lan ikhlas ing saben tumindak.
• Ayat iki mulang kita supaya ora lali marang Allah sanajan lagi sibuk karo urusan donya, amarga dzikir iku dadi sumber ketenangan lan kabegjan.