Surja Ta Ha — Ajet 34

Kuptimi i fjalëve:

• نَذْكُرَكَ – të përmendim Ty (me lavdërim, falënderim dhe lutje).
• كَثِيرًا – shumë, pa ndërprerje dhe vazhdimisht.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Musai a.s. i lutet Allahut që t’i dhurojë zemër të gjerë, gjuhë të lirshme dhe ndihmës nga familja e tij – vëllanë Harunin – që së bashku ta përmendin Allahun shumë. Kjo përmendje nuk është vetëm me gojë, por përfshin lavdërimin, falënderimin, lutjen dhe përkujtimin e vazhdueshëm të Allahut në çdo gjendje. Musai a.s. e kërkon këtë si një mjet për ta forcuar zemrën e tij përballë sfidës së madhe – thirrjes së Faraonit – sepse përmendja e shumtë e Allahut i jep njeriut qetësi, forcë dhe durim. Ajeti tregon se adhurimi dhe përmendja e Allahut nuk janë vetëm qëllim në vetvete, por edhe mjet për ta bërë më të lehtë çdo detyrë të madhe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Përmendja e shumtë e Allahut është burim force dhe qetësie për zemrën, veçanërisht në momente të vështira.
2. Lutja e Musait a.s. na mëson se edhe pejgamberët kanë nevojë për ndihmën e Allahut dhe për përkrahje – prandaj edhe ne duhet t’i lutemi Allahut për ndihmë në çdo punë.
3. Bashkëpunimi në të mirë dhe kërkimi i ndihmës nga njerëzit e mirë është i lavdërueshëm, kur ai synon kënaqësinë e Allahut.
4. Përmendja e Allahut nuk duhet të jetë e rrallë, por e vazhdueshme dhe e shumtë – në çdo kohë dhe në çdo gjendje.
5. Ky ajet na mëson se suksesi në çdo mision varet nga lidhja e fortë me Allahun dhe nga përmendja e Tij – kjo është çelësi i fitores në këtë botë dhe në botën tjetër.