Suurah Taa-Haa — Aayad 46

Macnada Erayada:

• لَا تَخَافَا: Ha cabsanina (labada qof ee la hadlaya, oo ah Muuse iyo Haaruun).
• إِنَّنِي مَعَكُمَا: Anigu waxaan idinla jiraa, idinkoo ilaalinaysan oo gargaar idin siinaya.
• أَسْمَعُ وَأَرَىٰ: Waxaan maqlaa hadalka iyo dhawaaqyada, waxaanna arkaa falalka iyo waxyaabaha dhacaya.

Tafsiirka Aayadda:

Markii Muuse iyo Haaruun ay ka cabsadeen xoogga Fircoon iyo sharkiisa, waxaa u yimid yamanka Ilaahay oo ku yidhi: "Ha cabsanina labadiinnuba! Anigu waxaan idinla jiraam oo idin ilaalinayaa, waxaanan maqli doonaa hadalka idinka iyo Fircoon dhexdiisa, waxaanna arki doonaa falalka idinka iyo isaga dhexdeeda. Waxba kama qarsoonaan karaan Aniga, oo gargaarkaygu wuu idinla jiraa. Haddaba u taga isaga oo ha ka cabsanina, maxaa yeelay Anigu waxaan idin xafidayaa, waxaanna idin siinayaa guul iyo badbaado."

Aayaddani waxay ku dhisan tahay dhiirigelin iyo xasilooni ka dib cabsi ay qabeen Muuse iyo Haaruun markii lagu amray inay u tagaan Fircoon oo ahaa taliye aad u xoog badan oo gardarro iyo dulmi badan. Ilaahay wuxuu u xaqiijiyay inuu la jiro, isagoo maqla oo arka wax kasta, taasoo ka dhigan inay ku kalsoonaadaan Ilaahay oo ayan ka cabsan cid kale.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Kalsoonida Ilaahay waa asaaska guusha: Marka muslimku ku kalsoonaado Ilaahay oo uu ogaado inuu la jiro, waxaa ka baxa cabsi kasta oo ka timaadda dadka ama xoogagga dunida.
2. Ilaahay waa Maqle iyo Arke: Aqoonta in Ilaahay maqlo hadalkayaga oo arko falalkayaga waxay nagu xoojisaa inaan ku toosno waddada toosan, anagoo ognahay inaan waxba kala qarsoonaanayn.
3. Dhiirigelinta Nabadda iyo Amniga: Sida Ilaahay u xasiliyay Muuse iyo Haaruun, sidaas oo kale wuxuu u xasiliyaa mu'miniinta markay ku xiran yihiin isaga, isagoo siinaya ammaan iyo nabadgalto.
4. Wajibka Daewada: Aayaddu waxay inoo tusinaysaa in aan ka cabsanayn inaan u yeedhno dadka xaqa, xitaa haddii ay yihiin kuwa xoog badan, maxaa yeelay Ilaahay baa nala jira.