سوره انبیا — آیه 108

معانی کلمات:

• یوحی: وحی میشود، القا میشود.
• إله: معبود، آنچه شایسته پرستش است.
• مسلمون: تسلیمشوندگان، گردننهندگان به فرمان خدا.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! به این مشرکان و همه مردم بگو: آنچه بر من وحی میشود و رسالت من بر آن استوار است، این است که معبودِ شایسته پرستشِ شما تنها یک معبود است و آن خداوند یگانه و بینظیر است؛ خدایی که هیچ شریکی ندارد و همه صفات کمال از آنِ اوست و از هر نقص و عیبی منزّه است. پس حال که حقیقت این است، آیا شما تسلیم این حقیقت میشوید و با جان و دل به آن ایمان میآورید و در برابر فرمان او گردن مینهید؟ این سخن، دعوتی است به توحید خالص و رهایی از هرگونه شرک و بتپرستی؛ دعوتی که همه پیامبران الهی بر آن اتفاق داشتهاند و هیچ پیچیدگی یا ابهامی در آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• محور اصلی دعوت همه پیامبران، توحید و یکتاپرستی است؛ پس دین خدا در همه عصرها یکی است و آن تسلیم شدن در برابر خدای یگانه است.
• اسلام یعنی تسلیم شدن در برابر حقیقت؛ هرکس حقیقت توحید را درک کند، عقل و فطرتش او را به پذیرش آن فرا میخواند.
• این آیه نشان میدهد که دین خدا ساده و روشن است و هیچ پیچیدگی و ابهامی در آن نیست؛ آنچه پیامبر آورده، نه یک ادعای شخصی، بلکه وحی الهی است.
• دعوت به توحید، دعوتی است که با فطرت پاک انسانها هماهنگ است و آرامش حقیقی در گرو پذیرش آن است؛ چرا که دلِ مشرک، میان معبودهای گوناگون سرگردان میماند، اما دلِ موحّد، به یک نقطه اتکا میرسد و آرام میگیرد.