Аль-Анбия сүрөсү — Аят 14

1. Сөздөрдүн мааниси:

• يَا وَيْلَنَا: «Оо, кыйрообуз!», «Оо, өкүнүчүбүз!» — деген мааниде, өздөрүнө келген апаатты жана өкүнүчтү билдирген чакырык.
• ظَالِمِينَ: «залымдар», «өзүнө зулум кылгандар» — б.а. өздөрүнө зыян келтирип, күнөөкөр болгондор.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала аларга азап келгенде, алардын башка айтары болгон жок, болгону өз күнөөлөрүн моюнга алышты. Алар: «Оо, кыйрообуз! Оо, өкүнүчүбүз! Чындыгында биз өзүбүзгө зулум кылган адамдардан болдук» — деп айтышты. Башкача айтканда, алар Аллахка каапырлык кылып, пайгамбарларды жалганга чыгарып, өздөрүнө зыян келтиришти. Бирок бул моюнга алуу аларга эч кандай пайда бербеди, анткени өкүнүү пайда бере турган убакыт өтүп кеткен эди. Алар дүйнөдө эскертүү келгенде ыйман келтирбестик, эми азап келгенде гана өкүнүштөрүн билдиришти — бул өкүнүү кабыл алынбайт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала адилеттүү, Ал эч кимге зулум кылбайт; адам өзүнүн жамандыктарынан улам өзүнө зыян келтирет.
• Кыйынчылык келгенде өкүнүү эмес, дүйнөдө эле Аллахка тообо кылып, жакшылык иштерди кылуу керек.
• Ыйман келтирүү жана пайгамбарларды ээрчүү — адамдын куткарылуусунун жолу; каапырлык жана зулумдук адамды кыйроого алып барат.
• Курандагы өткөн коомдордун окуялары бизге эскертүү жана сабак; аларды окуп, акыл калчап, туура жолду тандоо — ыймандуу адамдын милдети.
• Аллахтын азабы келерден мурун тообо кылууга шашуу керек, анткени өкүнүү пайда бербеген убакыт бар.