Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 14

Macnada Erayada:

• يا ويلنا: Qaylo dhawaaq iyo calaacal, macneheedu waa “halaagganagii” ama “hoogganagii”, waa hadal ay dadku isugu muujiyaan naxdin iyo walbahaar daran.
• ظالمين: Dulmi-falayaal, iyagoo dulmiyey Naftooda iyo xaqa Eebe.

Tafsiirka Aayadda:

Markii ay soo degtay cadaabtii Eebe oo ay ku xaadirtay magaalooyinkii belaawaynta, waxay dadkii xunxunaa ku qasbanaadeen inay qirtaan dambigooda, waxayna yiraahdeen iyagoo calaacalaya oo qaylinaya: “Halaagganagii iyo hoogganagii! Waxaan nahay kuwa dulmiyey Naftooda”, waxayna ku qireen inay ahaayeen kuwo gaaloobay Eebe, oo dulmiyey xaqa, oo ku xadgudbay amarradiisa. Laakiin qirashadaas waxba uma tarin, maxaa yeelay waxay timid markii cadaabtu horey ugu dhacday, waqtigii qirashadu wax yeelan lahayd waa la dhaafay, waayo waxay ahayd qirasho aan waxtar lahayn oo timid markii ciqaabtu horey u timid.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Dulmigu waa sababta halaagga iyo cadaabta, qofkii dulmiya Naftiisa iyo dadka wuxuu kalgacal u galaa halaagga Eebe.
2. Qirashada dambiga waqtigeeda ayaa wax ku ool ah; qofka Muslimka ah waa inuu ku degdegaa toobadda inta uu nool yahay ka hor inta aanay iman geerida ama cadaabta, maxaa yeelay toobadda waqtigeedu waa inta nolosha lagu jiro.
3. Aayaddu waxay ku tusinaysaa naxariista Eebe iyo fursadda uu siiyo addoomadiisa inay toobadkeenaan ka hor inta aanay dhibaatooyinka ku iman, isla markaana waxay ku digaysaa in qofka gaalada ah uusan faa'iido u helayn qirashadiisa marka cadaabtu timaado.
4. Dulmigu wuxuu noqon karaa dulmi Nafta (gaalnimo iyo dambi) iyo dulmi dadka (xaq-dhumin), labaduba waa kuwo Eebe neceb yahay, wuxuuna u digay ciqaab daran.