Surah Al-Anbiya — Aya 14

Ma’anonin Kalmomi:

• يَا وَيْلَنَا: Wannan magana ce da Larabawa ke yi a lokacin da masifa mai girma ta same su, tana nufin “Ya halaka ta mu!” ko “Ya masifa mai girma!”.
• ظَالِمِينَ: Masu zalunci, wato masu cutar da kansu ta hanyar kafirci da rashin bin umarnin Allah.

Tafsirin Ayar:

A lokacin da azabar Allah ta sauka a kan mutanen da suka yi kafirci, kuma suka ƙaryatu game da manzannin da aka aiko musu, sai suka kira da babbar murya cikin nadama da yanke kauna: “Ya halaka ta mu! Ya masifa mai girma!” Sun yarda da laifinsu, suna cewa: “Lalle ne mu, mun kasance masu zalunci ga kanmu, saboda kafircin da muka yi da kuma rashin bin umarnin Allah da ManzanninSa.” Wannan shi ne abin da suka faɗa a matsayin amsa, amma wannan ikirari bai amfane su ba, domin ya zo ne a lokacin da azaba ta riga ta sauka, kuma ikirari a wannan lokacin ba ya da wani amfani, domin lokacin tuba ya wuce.

Faidodin da ake samu daga wannan ayar:

1. Mutum ya kamata ya yi gaggawar tuba kafin azabar Allah ta sauka, domin tuba a lokacin azaba ba ta da amfani, kamar yadda waɗannan mutane suka yi ikirari a lokacin da azaba ta riga ta same su, amma bai amfane su ba.
2. Zalunci yana daga manyan laifuffuka, musamman zaluncin da mutum ke yi wa kansa ta hanyar kafirci da shirka, wanda ke kai shi ga halaka a duniya da lahira.
3. Wannan ayar tana gargadin al’umma cewa kada su yi ta jinkirta tuba, kuma kada su yi tunanin cewa suna da lokaci mai tsawo, domin mutuwa na iya zuwa a kowane lokaci.
4. Tana nuna cewa Allah Mai adalci ne, wanda ba ya cutar da kowa, amma mutane ne suke cutar da kansu ta hanyar aikata laifuffuka da rashin bin umarnin Allah.