സൂറ അൽ-അൻബിയാഅ് — ആയത്ത് 24

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• അമ്: അല്ല, യഥാർത്ഥത്തിൽ / അതല്ല
• ബുർഹാൻ: തെളിവ്, പ്രമാണം
• ദിക്ര്: ഉൽബോധനം, വേദഗ്രന്ഥം
• മുഅ്റിദൂൻ: തിരിഞ്ഞുകളയുന്നവർ, അവഗണിക്കുന്നവർ

വ്യാഖ്യാനം:

അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ ആരാധ്യന്മാരാക്കി അവർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കപ്പെടുന്നത് അവരുടെ അവിശ്വാസത്തെ ശക്തമായി ഖണ്ഡിക്കാനാണ്. അവർ അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ദൈവങ്ങളെ സങ്കൽപ്പിച്ച് അവയെ ആരാധിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആരാധനയ്ക്ക് അവരുടെ പക്കൽ യാതൊരു തെളിവുമില്ല.

നബി(സ്വ)യോട് അല്ലാഹു പറയുന്നു: "അവരോട് പറയുക: നിങ്ങളുടെ അവകാശവാദത്തിന് തെളിവ് കൊണ്ടുവരിക. നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ആ ദൈവങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാധന അർഹിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുക."

ഈ വേദഗ്രന്ഥം - ഖുർആൻ - എന്റെ കൂടെയുള്ളവർക്കുള്ള ഉൽബോധനമാണ്. എനിക്ക് മുമ്പുള്ള സമുദായങ്ങൾക്ക് അവതീർണ്ണമായ വേദങ്ങളും ഉൽബോധനമാണ്. ഈ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നും അല്ലാഹുവിന് പങ്കാളികളുണ്ടെന്നോ അവന് സന്താനമുണ്ടെന്നോ കാണാനാവില്ല. ഖുർആനും മുൻ വേദങ്ങളും പരിശോധിച്ചാൽ അവിടെയെല്ലാം ഏകദൈവവിശ്വാസമാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ അവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും സത്യത്തെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്തവരാണ്. അവർ അജ്ഞതയിൽ നിന്നും അന്ധമായ പാരമ്പര്യ അനുകരണത്തിൽ നിന്നുമാണ് ബഹുദൈവാരാധന സ്വീകരിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് അവർ സത്യം കേൾക്കുമ്പോൾ അത് സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നില്ല, അതിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

1. ഏകദൈവവിശ്വാസമാണ് എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും കാതൽ. ഖുർആനും മുൻ വേദങ്ങളും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഏകാഭിപ്രായമുള്ളവയാണ്.
2. വിശ്വാസകാര്യങ്ങളിൽ തെളിവും പ്രമാണവും അനിവാര്യമാണ്. അന്ധമായ അനുകരണം സ്വീകാര്യമല്ല.
3. സത്യം അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള പ്രധാന കാരണം അജ്ഞതയും അനാവശ്യ പാരമ്പര്യവാദവുമാണ്.
4. ഇസ്ലാം യുക്തിക്കും തെളിവിനും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന മതമാണ്. ഏത് വിശ്വാസവും തെളിവോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
5. അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വവും അവന്റെ മഹത്വവും മനസ്സിലാക്കാൻ വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.